ANKARA’YA KAR YAĞIYORMUŞ
Ankara’ya kar yağıyormuş.
Annen senin için
“Bu kız deli yatar.” derdi.
“Üstünü iyi ört.” diye tembih ederdi.
Sen;
Beni sakın dert etme.
Üstünü iyi ört,
Kendine iyi bak.
Üşütme, olur mu?
✍️ Celal Özdemir
Ankara’ya kar yağıyormuş.
Annen senin için
“Bu kız deli yatar.” derdi.
“Üstünü iyi ört.” diye tembih ederdi.
Sen;
Beni sakın dert etme.
Üstünü iyi ört,
Kendine iyi bak.
Üşütme, olur mu?
✍️ Celal Özdemir
Derviş olup gezen gönlüm,Kalem olup yazan gönlüm.Her gün beni üzen gönlüm,Onun bundan haberi yok. Alev alev yanıyorsun,Her geçenden soruyorsun.Köşe bucak arıyorsun,Onun bundan haberi yok. Kaybettirdi bak yolunu,Kırdı kanadın kolunu.Sanki biliyor mu bunu?Onun bundan haberi yok. Ağlasan duymaz sesini,Ölsen almaz haberini.Sen yaşa kendi derdini,Onun senden haberi yok… ✍️ Celal Özdemir 🌿 Bu sayfanın ziyaret sayısı: 880…
Eskiden;Kanatlı kapılarımız,Ahşaptan yapılarımız,Kocaman sofalarımız,Melek gibi komşularımız vardı.Belki de onlarİnsanlıktan son kalanlardı. Bir şişe gazozuÜç arkadaş paylaşacak kadar kanaatkâr,Kendi oyuncağımızıKendimiz yapacak kadar sanatkâr,BüyüklerimizeHer daim saygılı ve itaatkâr,İyiliklere vefakâr,Sevgiliye sevdakâr,Namussuzlara daBoyun eğmeyecek kadarİsyankâr çocuklardık biz! Büyüdükçe kirlendi insanlar.Yok artık eskisi gibi;Yok adam gibi adamlar… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 973 Bu gönderiyi paylaş: Share on…
Yıllar önceYoluma çıkıp“Ankara’ya gitme!” demiştin. “Ankaralılar güzel olur,Bir Ankaralı bulursun,Beni unutursun…”İşte böyle demiştin.Hatırladın mı? Kimseleri sevmedim,Gittiğim gibi geri geldim.Şu kaderin ettiğine bak:Sen benden korkarkenAnkara’da sen evlendin… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 822 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Bir yiğit yaşardı Sivas elinde,Efsaneydi o âlemin dilinde.Tespih elinde, hançeri belinde,Zalimlerin korkusuydu Yadigâr. Hep dağıtırdı ne varsa elinde,Taht kurmuştu fukaranın gönlünde.Fakirler beklerdi onun yolunda,Gariplerin babasıydı Yadigâr. Evinin önünde kerpiçten duvar,Diz çöktü önünde kaba dayılar.Küçüğünü sever, büyüğü sayar,Adamların adamıydı Yadigâr. Tiril tiril takımdandı urbası,Yumurta topuklu ayakkabısı.Asfaltlarda yankılanırdı sesi,Kükreyen aslan gibiydi Yadigâr. Kalleşler bir gün ona pusu…
Tozanlı’nın tozlu yolu,Dağlarında açmış gülü.Seni kim ağlattı yârim?Kirpiklerin sulu sulu. Akar gider Yeşilırmak,Yaz gelince olur berrak.Ben sana ne yaptım gülüm?Bana böyle darılacak? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.567 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Aldanma sen suskunluğuma,Sanma ki açtığın yaralar kanamıyor.Sanma ki kırdığın yürek sızlamıyor. Cümle dertlere alıştırdın da;Bu yüzden sesim çıkmıyor… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 460 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp