Firdevs-i Âlâ’daki gül müsün sen,
İrem bağındaki bülbül müsün sen?
Gülmeyen yüzümü güldürmek için
Rabbimin verdiği ödül müsün sen?
Bir bakışın bahar olur gönlüme,
bir çift sözün şifa olur derdime.
Karanlık gecelerime doğan ay,
yoksa gökten düşen nur musun sen?
Ne söylesem eksik kalır dilimde,
adın saklıdır en gizli yerimde.
Bu garip gönlümü mesken tutan yar,
yoksa bana yazılan kader misin sen?
✍️ Celal Özdemir
Yine yazıyorum…Göndermeyeceğimi bile bile.Belki de en çok bu yüzden dürüstüm;çünkü bu satırlar kimseye ulaşmayacak,sadece içimde birikenleri susturacak. İnsan bazen konuşamaz,söylese dağılacak sandığı şeyleriharflerin omzuna yükler.Ben de öyle yaptım.Seni sustuğum yerlerden yazdım,kendimi eksildiğim yerlerden. Zaman geçti diyorlar…Geçen neydi bilmiyorum.Takvimler değişti, mevsimler döndüama içimde kalan o cümlehep aynı yerde duruyor:“Keşke…” Keşke demek,insanın kendine attığı en ağır imzadır.Ben…
Sen şiirdin,Ben de şair. Ben her gün seni yazdım,Sen bir kez bile okuyamadın… İşte bu yüzdenHep kendim yazdım,Hep kendim okudum. Sen şiirdin,Ben de şair. Yaza yazaGeldi, geçti ömür… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 933 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Sıla nere, gurbet nere?Karıştırdım birbirine.Bir gün keder, bir gün çile,Çekiyorum her gün böyle. Ne evim var ne de yurdum,Bitti yıllar, ziyan oldum.Acıları yudum yudumİçiyorum her gün böyle. Gülmedi talihim, yüzüm,Feleğe geçmedi sözüm.Yaşam sanki kör bir düğüm,Çözüyorum her gün böyle. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.914 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share…
Senin her şeyin yalanmış,Özün yalan, sözün yalan.Kaç mevsim beklettin beni,Yazın yalan, güzün yalan. Sevmedim onu demişsin,Ne de kolay söylemişsin.Çok sevdim, çok değer verdim;Sen beş para etmezmişsin. Yaktım bütün mektupları,Mektuptaki yazın yalan.Yırttım tüm fotoğrafları,Resimdeki yüzün yalan. Sevmedim onu demişsin,Ne de kolay söylemişsin.Çok sevdim, çok değer verdim;Sen beş para etmezmişsin. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı:…
Suretin hayalimde, Sevdan yüreğimde, Kalemim elimde, Yine yazıyorum. Sonra bir sigara yakıp; Biraz sana, Biraz bana, Biraz da kadere, Kızıyor, kızıyor, kızıyorum… Yine yazıyorum bu gece,Yine dertlerimle baş başa.Bir kalem, bir kâğıt, bir de ben,Gecenin en sessiz saatinde. Yine yazıyorum…İçimde birikenleri,Söyleyemediklerimi,Kimseye anlatamadıklarımı. Her harf biraz hüzün,Her satır biraz yara.Okuyan belki anlamaz,Ama ben hafiflerim yazdıkça. Çünkü…
Eskiden;Kanatlı kapılarımız,Ahşaptan yapılarımız,Kocaman sofalarımız,Melek gibi komşularımız vardı.Belki de onlarİnsanlıktan son kalanlardı. Bir şişe gazozuÜç arkadaş paylaşacak kadar kanaatkâr,Kendi oyuncağımızıKendimiz yapacak kadar sanatkâr,BüyüklerimizeHer daim saygılı ve itaatkâr,İyiliklere vefakâr,Sevgiliye sevdakâr,Namussuzlara daBoyun eğmeyecek kadarİsyankâr çocuklardık biz! Büyüdükçe kirlendi insanlar.Yok artık eskisi gibi;Yok adam gibi adamlar… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.046 Bu gönderiyi paylaş: Share on…