BEKLEYİŞ
Sevseydi çoktan gelirdi,
Ya da bir haber verirdi.
Haydi gidelim be kaptan,
Bu sefer de gelmedi.
Demir aldı umutlarım,
Sessiz kaldı limanlarım.
Rüzgâr bile fısıldadı:
“Beklediğin dönmedi…”
✍️ Celal Özdemir
Sevseydi çoktan gelirdi,
Ya da bir haber verirdi.
Haydi gidelim be kaptan,
Bu sefer de gelmedi.
Demir aldı umutlarım,
Sessiz kaldı limanlarım.
Rüzgâr bile fısıldadı:
“Beklediğin dönmedi…”
✍️ Celal Özdemir
Bu şiiri sana yazdım,Kimse okumasa da olur.Gece anlar, sigara anlar,Bir de suskunluğum… Adını koymadım dizelere,Korktum kirlenir diye.“Sen kal” dedim içimde,Şiir olurken bile gitmedin. Bu şiiri sana yazdım,Yarım kalmış cümlelerle,“Keşke”nin yükünü taşıyanYorgun kelimelerle… Bir gün okursan bil kiBen çoktan susmuş olurum,Ama bu şiir hâlâSeni bekliyor olur. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 56 Bu gönderiyi…
Sen hiç gelmeyecek biri için kapı araladın mı? Ben araladım. Üstelik rüzgâr girsin diye değil, belki ayak sesin karışır diye. Sivas’ta akşam erken iner. Güneş, dağların arkasına çekilirken insanın içi de biraz eksilir. İşte o eksilmenin tam ortasında sana bir cümle kuruyorum: “Keşke kalsaydın.” Ama sen gittin. Ve ben bu cümleyi her gün yeniden kurdum….
Sen yüreğime düşen ilk cemreydin,Gözlerimde beliren ilk çiseydin.Şiirlerimdeki ilk kelimeydin.Keşke sen de benim gibi sevseydin. Şimdi sen sol yanımda bir yarasın,Aklıma düştükçe azıp kanarsın.Seneler geçse de hep aklımdasın,Yalanım yok, Allah canımı alsın! ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 688 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on…
Hele bir düşmeye gör;Yoldaşın yolda,Kardaşın karda,Yâr dediğin yarda bırakır… Hele bir düşmeye gör;Dost bildiğin darda,Güvendiğin zorda,Elini uzattığın korda bırakır… Hele bir düşmeye gör;Kalmaz hısımın akraban,Can dediğin olur yaban,Tanımazdan gelir, kırda bırakır… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.610 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email…
Bir yiğit yaşardı Sivas elinde,Efsaneydi o âlemin dilinde.Tespih elinde, hançeri belinde,Zalimlerin korkusuydu Yadigâr. Hep dağıtırdı ne varsa elinde,Taht kurmuştu fukaranın gönlünde.Fakirler beklerdi onun yolunda,Gariplerin babasıydı Yadigâr. Evinin önünde kerpiçten duvar,Diz çöktü önünde kaba dayılar.Küçüğünü sever, büyüğü sayar,Adamların adamıydı Yadigâr. Tiril tiril takımdandı urbası,Yumurta topuklu ayakkabısı.Asfaltlarda yankılanırdı sesi,Kükreyen aslan gibiydi Yadigâr. Kalleşler bir gün ona pusu…
Gideceğim.Bir gün kapıyı sessizce kapatıp,hayatından çıkacağım. O an anlayacaksın:Bir insanın gidişibazen bir ölüm kadar ağırdır. Kalbimi kırdığın günaslında beni kaybettiğiniçok sonra fark edeceksin. Ben gidinceevin sessizleşecek.Duvarlar bilebenden kalan boşluğu konuşacak. Bir gecearkamdan haykıracaksın:“Gitme!” Ama sana kalansadece tek bir kelime olacak:Elveda. Kollarını açacaksın,boşluğa sarılır gibi.Saçlarını yolacaksın belki;ama zamanhiç kimse için geri dönmeyecek. Beni rüyalarında görmek içinellerini…