Umutları bir bir bitmiş, tükenmiş,
Yolunu şaşmış, kendini kaybetmiş.
Her bir çilede saçında ak bitmiş,
Kadere dargın bir kadın ağlıyor.
Acıyla baktı buğulu gözleri,
Yüzüne vurmuş çile çizgileri.
Boğazında düğümlendi sözleri,
Hayata küsmüş bir kadın ağlıyor.
Anladım hâlinden, değil buralı,
Gözleri yaşlı, yüreği yaralı.
O da benim gibi bahtı karalı,
Hıçkırıklarla bir kadın ağlıyor.
✍️ Celal Özdemir
Kaçıp gitsem ben dağların başına,Yine düşüp gelir dertler peşime.Felek hançerini sokmuş döşüme,Kader bundan sonra gülse ne çare? Uçan kuşlar, haber verin o yâre,Eğlenmesin, çabuk düşsün yollara.Ben düştükten sonra kara mezara,Kendi gelmiş, tabip gelmiş ne çare? Celal çalıp söyler kendi kendine,Hasret kaldı vatanına, yurduna.Çare yokmuş ayrılığın derdine,Başını taşlara vursan ne çare? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın…
Sen denizsin, ben efkâr.Vur üstüme, üstüme!Dağıtsın efkârımıdalgalar. Biliyorum, bu son mevsim.Ben hazanım,sen ise bahar. Aramızdamesafeler var… “Vazgeç,” dedidalgalar. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 922 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Küçüktük;Masallara aldandık,Hayatı masal sandık.Masal başka imiş,Hayat başka.Büyüyünce anladık. Yok artık;Alp Dağları’nın Heidi’si,Pamuk Prenses’i,Polyanna’sı, Kül Kedisi…Bir hayalmiş hepsi,Yokmuş hiçbirisi. Ya şimdi?Yılanlar, çıyanlar,Çakallar, sırtlanlar…İnsan kılığında dolaşanÇıngıraklı yılanlarHer yanımızı sardılar. Kaf Dağı’nı ararkenFırtınalara,Anka kuşlarını ararkenKartallara,Baharı beklerkenBoranlara yakalandık.Yıkıldık,Yağmalandık,Harcandık. ÇünküKüçükken masallara,Büyüyünceİnsanlara aldandık. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.950 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook…
Bugün Sevgililer Günü,Yine sana bir şey alamadım.Oturdum bir kuytuda,Yine yokluğuna ağladım.Fırsat vermedi gözyaşlarım,Sensiz kaç yıl geçti,Onları bile sayamadım. Hatırlıyor musun,Sen bırakıp giderkenHediyemi peşin bırakmıştın.Hatırlamayacaksın belki,Çok yıl geçti çünkü aradan.Duysan beni merak ederdin,“Acaba neydi?” derdin. Sen hediye değil,Bana hediyeler bıraktın:Yüreğimde sönmeyen bir köz,Buğulu buğulu bir çift gözBir de sana duyuramadığım,Yıllardır kimseye söylemediğimBir çift söz kaldı. Seni…
Bir doktor baktı yarama,Dedi ki bu başka yara.Lokman bile bulamamış,Boş yere çare arama. Dedi ilacı bulunmaz,Aşka düşen iflah olmaz.Senin yaran başka yara,Fitil tutmaz, sargı tutmaz. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 874 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Ben çocukkenHiç oyuncaklarım olmadı.Arabalar yaptımKendi emeğimle;Konserve kapaklarından,Karpuz kabuklarından. Ben çocukkenLegolarım da olmadı.Evler yapardımHayaller kurupKibrit kutularından,Sokaktaki taşlardan. Ben çocukkenBisikletim de olmadı.Isırıp binerdimBaşkasının bisikletineEkmeğimin ucundan. Defterlerimin sayfasındanKâğıt kayıklar yapardım.Islanıp batınca daBir tane daha yapardım. İmrenmezdim başkalarınınŞatafatlı oyuncaklarına,Süslü püslü urbalarına,Gıcır gıcır ayakkabılarına,Üstü resimli çantalarına. Ve ben çok mutluydum,Yarınlardan umutluydum.Her şeyim oldu zamanla;Gururum aynı gururum,Huyum aynı huyum. Olmayan tek…