Ömre bedel gülüşünden,
duruşundan, süzülüşünden,
hüzünlü mahmur bakışından
bana biraz borç verir misin?
Neden sustun?
Her şey rol mü yoksa?
Sen de mi için ağlıyor,
etrafa gülerken?
Anladım…
Sen de benim gibisin.
Gülüşün başkalarına,
hüznün kendine ait.
✍️ Celal Özdemir
Diyarı gurbet eldeZordayım, çaresizim.Ağlarım bir köşede,Dardayım, kimsesizim. Ne kapım var gidecek,Ne bu yüzüm gülecek.Ömrüm böyle geçecek,Çaresizim, çaresiz. Yıkılıp düşse garip,Görmezden geliyorlar.Şu gurbet çok acayip,Garibi sevmiyorlar. Ne kapım var gidecek,Ne bu yüzüm gülecek.Ömrüm böyle geçecek,Çaresizim, çaresiz. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.107 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on…
Bugün yolumu bekleme!Ben artık gelmeyeceğim.Ar ettim kendi kendime,Senden sevgi dilenmeyeceğim. Dün belki son görüşündü,Bir daha dönmeyeceğim.O manalı bakışınıBir daha asla görmeyeceğim. Bir gün karşılaşsak bile,Tek bir söz demeyeceğim.Diz çöksen de sen önümde,Seni affetmeyeceğim… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 676 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share…
Uzun yıllar sonra; Bu gün haberini aldım. Evli imişsin, Mutlu imişsin, İyide bir mevkiiniz varmış. Mutlu bir yuva, birde çocuğun. Ne güzel… Sevindim inan buna ! Mutluluğun daim olsun, Kaderin benzemesin bana. Beni sorarsan eğer; Ne sevdan geçti, ne acılarım. Geçen sadece; Sensiz ziyan yıllarım. Her gün batımında; Biraz daha artıyor sancılarım. Çok şey değişti…
Öyle yalnız, öyle yalnızım ki ben,Kendim bile kendime yabancıyım.Eller her gün gülüp gülüp oynarken,Ben kötü kaderimden davacıyım. Ben kime yar dediysem yardan attı,Köle etti beni pazarda sattı.Mecnun etti beni çöllerde güttü,Kıymet bilmeyen yardan davacıyım. Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 95 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share…
Emperyalist güçler…Dünyayı bir pazar gibi görenler,Toprakları rakam,İnsanları istatistik sananlar. Masalarda çizdiniz haritaları,Cetvellerle böldünüz ülkeleri.Ama bilmediniz;Bir halkın kalbiKağıt üzerinde bölünmez. Petrol kokan savaşlar kurdunuz,Altın uğruna şehirler yaktınız.Bir çocuğun ekmeğini çalıpAdına “düzen” dediniz. Tanklarınız yürüdü sokaklarda,Uçaklarınız göğü parçaladı.Ama her bomba düştüğündeToprağa sadece insanlar değil,Vicdanınız da gömüldü. Bir yerde anneler ağladı,Bir yerde çocuklar sustu.Bir yerde şehirler kül oldu,Ama…
Ah bir geri gelse o eski günler,Neler neler vermezdim ki ben neler.Alıp canımı başımla beraberEski günlerimi geri verseler… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.756 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp