BU NASIL ZAMAN
Lan gardaş bu nasıl zaman?
Belli değil dostla düşman.
Sofranda karnın doyuran
Gıybet ediyor arkandan.
İnsanlık izine çıkmış,
Yerini puşta bırakmış.
Hatır gönül dedikleri
Meğer eskilerde varmış.
✍️ Celal Özdemir
Lan gardaş bu nasıl zaman?
Belli değil dostla düşman.
Sofranda karnın doyuran
Gıybet ediyor arkandan.
İnsanlık izine çıkmış,
Yerini puşta bırakmış.
Hatır gönül dedikleri
Meğer eskilerde varmış.
✍️ Celal Özdemir
Verem gibi, kanser gibi,Sardı sevdan her yerimi.Ben acılar içindeyken,Kim sarıyor bedenini? Akar gözümden kanlı yaş,Ölüyorum yavaş yavaş.Seni görmeden ölürsem,Haram olsun bana Sivas. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.291 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Akşam olur güneş batar,Dertler başlar katar katar.Gece gündüz benle yatar,Parsel parsel sardılar beni. Çok ağlattı, güldürmedi,Süründürdü, öldürmedi.Yâre gitsem yol vermedi,Dağdan dağa sürdüler beni. Coştum Kızılırmak gibi,Daldan düşen yaprak gibi.Ezdiler hep toprak gibi,Yoldan yola serdiler beni. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 781 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on…
Geleceğim diye umutlandırdın,Tomurcuk gülüme baykuş kondurdun.Azrail’den önce beni öldürdün,Bundan sonra seni affede miyim? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 769 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Bir köşede yorgun bir pikapİğnesi takılmış mazime.Döner durur aynı şarkı,Adın düşer her kelime. Tozlanmış eski plaklar gibiKalbim durur elimde.Ne sussun istiyorum,Ne de çalsın içimde. Yorgun bir pikap gibiyim,Hep aynı yerden kırık.Ne seni unutabiliyorum,Ne bu acıyı durdurup. Sar desem saramıyorum,Dur desem durmuyor kalbim.Aynı şarkıyı çalıyorum,Ben sana takılıyım. Bir bakışın yetiyorduBeni benden almaya.Şimdi bir fotoğrafınYetiyor paramparça olmaya….
Şu daldaki kuş bile olamadık.Onlar yuva yapmış, biz yapamadık.Dinlemedik bir kez olsun birbirimizi;Ellere inandık, güvenip onlara kandık.Biraz çocuktuk, biraz da cahildik.Boşu boşuna küstük, darıldık.Sonunu düşünmeden ayrıldık. Keşke hiç ayrılmasaydık,Keşke böyle olmasaydık.El sözüne inanmasaydık,Belki de olmazdı bu ayrılık.Kırdık, kırıldık, yıkıldık.Keşke biz ayrılmasaydık. Bilmem şimdi ne yapıyorsun?Belki de evlendin, çok mutlusun.Bana demiştin ya “unutursun”;Hiç unutmadım, yemin olsun.Belki…
Ben daha dün çocuktum,Ne zaman büyüdüm anne?Sokakta kaldı bisikletim, topum…Ben ne zaman ihtiyar oldum? Görünce tüm aynalarıVurup kırasım geliyor.Ağaran beyaz saçlarıÇekip yolasım geliyor… Ben ne zaman büyüdüm anne?Ben ne zaman ihtiyar oldum? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.430 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on…