Babanı da koşmuşlardı çifte, harmana bir zaman,
Karşılığı sadece kuru ot, tuz, su, biraz da saman…
Ananın sütünü içip, kalanı yoğurtçuya verdiler;
Sonra babanla beraber derisini yüzüp etini yediler…
Şimdi ben ne anlatsam da vız gelir, tırıs gider sana;
Siz mal olduktan sonra çok türeyecek senin gibi dana…
✍️ Celal Özdemir
Çemberimi, topacımı, topumu,Ne çok özledim ben çocukluğumu.Sokakları, evleri, okulumu,Öyle özledim ki çocukluğumu… Çatımızdaki alaca leyleği,Pencereye konan minik serçeyi,Yakan topu, sek seki, kör ebeyi,Öyle özledim ki çocukluğumu… Bahçemizde açan mor sarmaşığı,Sevimli köpeğimiz Bulaşık’ı,İlk heyecanımı, o ilk aşkımı,Öyle özledim ki çocukluğumu… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.476 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share…
Söyle zalim, susma söyle,Şimdi hangi yüzle geldin?Alev alev ateşlerdeBen yanarken neredeydin? Şekerime tuz kattın sen,Yüreğime köz attın sen.Seviyormuş gibi yapıpYalanlarla aldattın sen. Deli gibi sevmedim mi?Sana gönül vermedim mi?Sen canımı istedin deBen yoluna sermedim mi? Suçum neydi ki gittin sen?İnim inim inlettin sen.Bir damla huzurum vardı,Ona da mı göz diktin sen? ✍️ Celal Özdemir Bu…
Ne kapanmaz yara imişKara sevda dedikleri.Püsküllü bir bela imişKara sevda dedikleri. Ne yedirir ne içirirKara sevda dedikleri.Kor ateşlerde yatırırKara sevda dedikleri. Ne öldürür ne güldürürKara sevda dedikleri.Sürüm sürüm süründürürKara sevda dedikleri. Hayatını zindan ederKara sevda dedikleri.Ölümden daha da beterKara sevda dedikleri. Yaktı kül etti Celal’ıKara sevda dedikleri.Yaptı dertlerin hamalıKara sevda dedikleri. ✍️ Celal Özdemir Bu…
Çizgiler dolmuş o nurlu gül yüzüne,Perde mi indi tanımadın gözüne?Ben geldim işte, kalk da sarıl kuzuna,Aç kollarını, ben geldim garip anam. Ben de senin gibi hiç gülmedim anam,Bırakmadı gurbet, gelemedim anam.Senede bir elini öpmedim anam,Uzat ellerini de öpeyim anam. Karlar yağmış o simsiyah saçlarına,Nasıl kıymış zalim yıllar böyle sana?Ben geldim anam, hadi kalk sarılsana,Doya doya…
Az mutluluk, az huzurun ucundanÇok şey istemedim ki ben Tanrı’dan?Ne kaderden şansım varmış ne yârdan,Bu kadar mı bahtsız olur bir insan? Bir günüm ıztırap, bir günüm kahır,Gözyaşlarım sanki azgın bir nehir.Aldığım, verdiğim her nefes zehir,Bu kadar mı dertli olur bir insan? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 795 Bu gönderiyi paylaş: Share on X…
Sılamdan ayırdın, gurbete attın,Devirdin soframı, naçar bıraktın.Ben sardıkça sen yaramı kanattın,Niye felek, niye beni ağlattın? Kader mi desem ben, yoksa yazımı?Bulamadım şu derdime çözümü.Kendi derdime çalarken sazımı,Niye felek, niye beni ağlattın? Güldürmedin, hep ağlattın Celal’i,Gün mü gördüm sanki doğdum doğalı?Öyle bir kader ki baştan karalı,Niye felek, niye beni ağlattın? Bu sayfanın ziyaret sayısı: 803 Bu…