DİLSİZ ADAM
Hani dün akşamüstü
kaldırımdaki dilsiz adama
durup birini sordun.
Cevap alamayınca
tekrar yoluna koyuldun.
Aslında
sorduğunda bendim
aradığın…
Beni tanıyamadın.
Tanıyamadığın için de
hiç oralı olmadın.
Seni görünce şaştım.
Nutkum tutuldu, aptallaştım.
Zor tuttum o an kendimi.
Sakladım senden nemli gözlerimi.
Sesimden anlamayasın diye
ben sana dilsiz numarası yapmıştım.
Oysa ne çok sevmiştim.
Sana nasıl da güvenmiştim.
Benim için
yıldızdın, ay’dın, güneş’tin.
Candın, kandın, nefestin.
Ama sen paranın uğruna,
ama sen mevki ve şanın uğruna
bir bahane bulup
ayrılığı seçmiştin.
Dün ise
neden beni soruyordun
bilemiyorum ama
eski yaramı bir daha deştin…
✍️ Celal Özdemir