HASTANE ODASI
Uzak bir hastanenin odasında,
yatıyorum hasta karyolasında.
Gel ki son bir defa göreyim seni;
belki de bu gece en son fasıla.
Her gece adını anıyormuşum,
ateşler içinde yanıyormuşum.
Uyanınca annem söylüyor bana:
ben uyurken bile ağlıyormuşum.
Penceremde solgun bir ay ışığı,
yastığımda hasretinin ağırlığı.
Eğer bu gece kapanırsa gözlerim,
bil ki son sözüm yine sen olursun.
✍️ Celal Özdemir