EMPERYALİSTLER

Emperyalist güçler…
Dünyayı bir pazar gibi görenler,
Toprakları rakam,
İnsanları istatistik sananlar.

Masalarda çizdiniz haritaları,
Cetvellerle böldünüz ülkeleri.
Ama bilmediniz;
Bir halkın kalbi
Kağıt üzerinde bölünmez.

Petrol kokan savaşlar kurdunuz,
Altın uğruna şehirler yaktınız.
Bir çocuğun ekmeğini çalıp
Adına “düzen” dediniz.

Tanklarınız yürüdü sokaklarda,
Uçaklarınız göğü parçaladı.
Ama her bomba düştüğünde
Toprağa sadece insanlar değil,
Vicdanınız da gömüldü.

Bir yerde anneler ağladı,
Bir yerde çocuklar sustu.
Bir yerde şehirler kül oldu,
Ama sizin saraylarınızda
Şampanya kadehleri tokuştu.

Sanmayın ki bu düzen sonsuz.
Sanmayın ki korku
Bir halkı ebediyen susturur.

Çünkü tarih gösterir;
En büyük imparatorluklar bile
Bir gün halkların öfkesiyle yıkılır.

Ve o gün geldiğinde
Ne tanklarınız kalacak
Ne de kurduğunuz saltanat.

Çünkü dünya
Bir avuç emperyalist gücün değil,
Ekmek için direnenlerin,
Özgürlük için ayağa kalkanların
Dünyasıdır.

Ve insanlık bir gün
Tek bir sesle haykıracak:

“Bu topraklar satılık değil!
Bu dünya
Sömürünün değil,
Özgürlüğün dünyasıdır!”

✍️ Celal Özdemir

Benzer Yazılar

  • BIRAKIP GİTTİN BENİ

      Hani beni seviyordun?Tek sevdiğim sen diyordun.Söyle şimdi kime uydun?Bırakıp da gittin beni. Uçurumun kenarında,Mevsimlerin hazanında,Ummadığım bir zamandaBırakıp da gittin beni. Ben yapraktım, sen dalımdın,Ben petektim, sen balımdın.Bahçemdeki tek gülümdün,Bırakıp da gittin beni. Sokakların çıkmazında,Gecelerin ayazında,Ummadığım bir zamandaBırakıp da gittin beni. ✍️ Celal Özdemir     Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.062 Bu gönderiyi paylaş: Share…

  • BİTER Mİ BİLMEM

    Bir gün bulut olup başında gezsem,Bir gün yağmur olup tenine düşsem,Bir gün rüzgâr olup saçında essem,Bu özlem, bu hasret biter mi bilmem? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.798 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp

  • Yalnızlık

    Akşam olur yine başlar acılar, Tazelenir yüreğimde sızılar. Öyle ıssız, öyle yalnız kaldım ki; Bir ben varım birde suskun duvarlar… Ne acı böyle severek ayrılmak, Acıların içinde yalnız kalmak. Ben yalnızlardayım sen meçhullerde, Dokunuyor bana böyle yaşamak… Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.068 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share…

  • YALANMIŞSIN

    Gitme diye yalvarmıştın,Peşim sıra ağlamıştın.Tek satır olsun yazmadın,Meğer sen bir yalanmışsın. İki dere bir arada,Yolcuyum imkânsızlarda.Sen orada mutlu musun?Ben ağlarken buralarda. Öldürmedin, süründürdün,Elleri bana güldürdün.Kınalar yak ellerine,Öldüğümü duyduğun gün. İki dere bir arada,Kalmışım ben araf(lar)da.Hepimiz birer yolcuyuz,Kalmaz bu dünya sana da. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 911 Bu gönderiyi paylaş: Share on X…

  • TANRIDAN SENİ DİLERİM

    Bir daha dünyaya gelirsem eğer,Bil ki ben yine seni seveceğim.Tanrıdan dileğin nedir deseler,Ben Tanrı’dan seni dileyeceğim. Seninle yaşamak her şeye değer,Seninle olmak cennete eş değer.Tanrım sana neşe, mutluluk versin,Güldükçe yüzünde açsın mineler. Ağarsa saçların, geçse seneler,Ben o zaman da seni seveceğim.Tanrı’ya söz verdim, sana söz verdim;Ben sonsuza dek seni seveceğim… Seninle yaşamak her şeye değer,Seninle…

  • BENİ O ZAMANKİ SİVAS’A GÖTÜRÜN

    Yazın bilyeli tahta arabalar,Kışın karda çıngıraklı kızaklar…Ayaz olsa, soğuk olsa ne yazar?Beni o zamanki Sivas’a götürün. Asılırdık faytonun arkasına,Aldırmazdık adamın kamçısına.Gülüyorduk küfürle bağırmasına;Beni o zamanki Sivas’a götürün. Kapının önünde oturan kızlar,Ellerinde etaminler, kasnaklar.İşlemesinde sanki geleceğini nakışlar;Beni o zamanki Sivas’a götürün. Ramazan’da mis gibi çörekler,Üzerinde renkli renkli horoz şekerler.İftara doğru fırınlarda bekleyenler;Beni o zamanki Sivas’a götürün….