Yıllar sonra düştü yolum
Bizim eski mahalleye.
Kırıldı kanadım kolum,
Rast gelmedim hiç kimseye…
Duvarın üstüne çıktım,
Eski evimize baktım.
Orada bir sigara yaktım,
Yaşlar döküldü gözümden…
Sanki sokak kapkaranlık,
Kimse kalmamış tanıdık.
İçimden atıp bir çığlık,
Bir şey söküldü özümden…
✍️ Celal Özdemir
Yarın yine bayram.Şimdiden boşaldı şehir.Sevinemiyorum bile,Herkes gidiyor bir bir. Çocukken ne güzeldi;Her şey tatlı idi bayramda.Şeker, sütlaç, baklava gibiydi,Bir başkaydı bayramların tadı.Kimler koydu bayramların içine zehir?Kim öldürdü duygularımızı?Kim bayramlarımızı yok etti?Hangi taş yürekli katil? Terk edilen şehir gibiMezarlıklar da boşalmış.Şehit aileleri var sadece;Onlar da benim gibi ağlamış.Dua ediyorlar yiğitlerine. Bayramlaşmak istesek deHerkes firarda, herkes tatilde.Bayramlar…
Çizgiler dolmuş o nurlu gül yüzüne,Perde mi indi tanımadın gözüne?Ben geldim işte, kalk da sarıl kuzuna,Aç kollarını, ben geldim garip anam. Ben de senin gibi hiç gülmedim anam,Bırakmadı gurbet, gelemedim anam.Senede bir elini öpmedim anam,Uzat ellerini de öpeyim anam. Karlar yağmış o simsiyah saçlarına,Nasıl kıymış zalim yıllar böyle sana?Ben geldim anam, hadi kalk sarılsana,Doya doya…
Ben sana şiirler yazdım,Sen şiirlerimi ağlattın.Peşinden türküler yaktım,Sen türkülerimi ağlattın. Ben sana “seviyorum” dedim,Sen diyen dillerimi ağlattın.Yüzüne bakıp gülümsedim,Gülen o gözlerimi ağlattın. Ben senin için umut besledim,Sen benim umutlarımı ağlattın.Sever miydim seni bilseydim,Sen beni ömrümce ağlattın. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.050 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share…
Kırmızı beyazdır formamız bizim, Sivasspor’dur tek sevdamız bizim. Yoluna fedadır canımız bizim, Ne mutlu ki Sivasspor’luyuz biz! Si si si si si si, vas vas vas vas, Yakışıyor sana kırmızı beyaz! Yiğidolar burada, sesimiz gökte, Şampiyonluk yakışır sana Sivas! Dört Eylül Stadı coşar bu gece, Bayraklar dalgalansın kırmızı beyaz. Golleri görelim karşı kalede Tarih yazalım…
Ne boynuma sarıl, ne elimi tut,Uzaktan bir görsem o yeter bana.Yıllardır içimde yaşar bir umut,Ölmeden bir görsem o yeter bana. Dünya gözü ile son defa görsem,Bir yabancı gibi yanından geçsem,Gezdiğin yerlere yüzümü sürsem,İstemem başka şey, bu bana yeter. Yıllar geçti, bulamadım izini,Yerini de bilsem o bana yeter.Uğruna yandığım o gül yüzünü,Habersiz de görsem o bana…
Biz çocukkenBizim oralardaMüstakil evlerimiz vardı.İç içe geçmiş bahçeleri,Ağaçlarda akasya çiçekleri,Çiçek gibi de sakinleri vardı.Tertemizdi insanlar;Sular gibi berrak,Güneş gibi sıcaktı. Akşam yatıncaya kadarEvlerimizin kapıları,İnsanların yüreği gibiSonuna kadar açıktı.Çünkü kötü insan yoktu,Korkacak bir şey yoktu. Yoktu fazla kötü insanlar;Hepsini toplasanParmakla sayılacak kadar. Yoktu şimdiki gibiHak yiyenler, sülükler.Gaspçılar, kapkaççılar.Yoktu bizim oralardaÖmür çalan müteahhitler.Bankamatik önündeGaribin emekli aylığınaGöz diken şerefsizler……