Ben daha dün çocuktum,
Ne zaman büyüdüm anne?
Sokakta kaldı bisikletim, topum…
Ben ne zaman ihtiyar oldum?
Görünce tüm aynaları
Vurup kırasım geliyor.
Ağaran beyaz saçları
Çekip yolasım geliyor…
Ben ne zaman büyüdüm anne?
Ben ne zaman ihtiyar oldum?
✍️ Celal Özdemir
Kesme bulut kesme Ay’ın önünü,O yar gelirse bulamaz yönünü.Yeter ki göreyim son kez yüzünü,İstersen yağmur ol darılmam sana. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 615 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Bazı acılar sessiz olmaz. İçinde bir çocuk ağlar gibi titreyerek çıkar. Ben seni unutmadım, unutamadım da zaten. Çünkü sen unutulacak gibi yaşanmadın. Sivas’ta bir akşam hıçkırık gibi çöktün içime. Geçmedi. Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 169 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share…
Tuttuğun yerlere yüzümü sürdüm,Geçtiğin yolları eğilip öptüm.Mecnun oldum, viran dağlarda yattım,Bulurum diye gadasını aldığım. Gel gayrı gadasını aldığım,Gel gayrı kurbanı olduğum,Gel gayrı yoluna öldüğüm,Yetmedi mi bunca çektiğim? Yeşil yapraklarım solup düşmeden,Gönlümde yaralar azıp coşmadan,Mezarım üstünü otlar tutmadan,Çıkıp gelsen gadasını aldığım. Gel gayrı gadasını aldığım,Gel gayrı kurbanı olduğum,Gel gayrı yoluna öldüğüm,Yetmedi mi bunca çektiğim? ✍️ Celal…
Üstümde askerlikten kalma parka,Uzanmışım parkta tahta bir banka.Yine meteliksizim, yine terso,Tüm sermayem birkaç otlak sigara. Sayende;Benim gidecek yerim yok,Senin yatacak yerin yok… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 495 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Geçtiğimiz o yollarıGezdikçe canım acıyor.Mazimdeki yaralarıDeştikçe canım acıyor. Çıkmıyorum meyhaneden,İçtikçe canım acıyor.Resmin düşmüyor elimden,Baktıkça canım acıyor. El ele tutuşanlarıGördükçe canım acıyor.Her gün büyüyor özlemim,Sevdikçe canım acıyor. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.631 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
İlk aşkım,Adını söyleyince ürperen sesimdi benim. Ne sevmesini biliyordum,Ne de vazgeçmeyi…Sadece inanıyordum. Bir bakışla büyüdü içimde,Bir gülüşle yer etti kalbime. Dünya küçüktü o zaman.Bir sen vardın,Bir de masum hayallerim. Elini tutamadım belki,Ama yıllar geçti,Hâlâ aynı yerden sızlıyor hatıran. İlk aşk dediğinUnutulmaz değil…İyileşmez. Mazide kaldın sanırlar,Oysa her yeni sevdanın başındaİlk seni arar kalbim. Çünkü insanBir kere…