Yüksek topuk ayakkabılarımız,
İspanyol paça pantolonlarımız,
Her iki omzumuza yaydığımız
Geniş yaka mintanlarımız vardı.
Kocamandı insanların yüreği,
Aynı giydiği mintanları gibi.
Çağlayan misali akıp dururdu,
Hiç eksik olmazdı saygı ve sevgi.
Paçalar küçüldü, yürek daraldı,
Sevgi, saygı bitti, mazide kaldı.
Ey derdine yandığımın dünyası,
İyi bak Celal’ım kimlere kaldı?
✍️ Celal Özdemir
İnsan suretinde yılanlara,Yüze gülüp sırttan vuranlara,Adamlıktan yoksun zamanlaraDüşürdüler işte bizi, yeğen! Menfaat için dost görünenlere,Her gün başka renge bürünenlere,Hak bilmeyip kul incitenlereKanıp da güvenme sakın, yeğen! Doğru sözden kaçan eğri dillere,Karanlıkta pusuda bekleyenlere,İnsanı insana kırdıran ellereAldanma, aklını kullan yeğen! ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.711 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share…
Kavurup da yüreğimi köz ettin,Savurup da küllerimi toz ettin.Sen baharda mevsimimi güz ettin,Artık bundan sonra ben seni sevmem. Seviyorum dedin, beni aldattın,Şeytanmışsın, melek diye yanılttın.Ölmeden öldürdün, beni çürüttün,Artık bundan sonra ben seni sevmem. Çok eziyet ettin benim canıma,Çıkma gayrı bundan sonra yoluma.Kapansan da dönüp ayaklarıma,Artık bundan sonra ben seni sevmem. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın…
Yaşamak zormuş gurbette,Ölüyorum her saatte.Gurbet denen bu illette,Zordayım gardaşım, zorda. Bir yandan başım belada,Bir yandan gönlüm sılada,Bir yandan aklım o yârda,Zordayım gardaşım, zorda. Yaralandım, saranım yok,Ahvalimi soranım yok.Düşman dersen dostundan çok,Zordayım gardaşım, zorda. Bir yandan başım belada,Bir yandan gönlüm sılada,Bir yandan aklım o yârda,Zordayım gardaşım, zorda. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.872 Bu…
Sensiz bu şehrinher yanı ıssız.Sokaklar sessiz,gülleri kokusuz. Vakit gecenin tam ortası.Ellerim cebimde yürüyorumuzayan kaldırımlar boyunca.Hem yorgunumhem uykusuz. Sensiz bu şehrincaddeleri karanlık,bulutlar ağlamaklı,gökyüzü bulanık. Ben ise paramparçayım bu gece…Böyle olur muydum, bilmemolmasaydım sana âşık. Sahilde dalgalar konuşuyorama kimse duymuyor sesini.Martılar bile susmuş,gece ağır bir hüzün gibişehrin omuzlarına çökmüş. Ve ben anlıyorum artık;şehir aynı şehir,sokaklar aynı sokaklar……
Hasretin çöktüğü zaman,Tütüyor başımda duman.Ölmeden gelsen ne olur?Yok mu sende hiç din, iman? Seninim derdin, el oldun,Ansızın estin, yel oldun.Benim olacak sanmıştım,Şimdi gözümde sel oldun. Yalanmış senin her sözün,Yaş dolsun senin de gözün.Olsaydı çıkıp gelirdin,Yüzüme bakmaya yüzün. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.851 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook…