Maaş kiranın yarısı,
Faturalar da cabası.
Açlıktan müzik çalıyor,
Mide Ankara havası.
Her gün akıl veriyorlar,
“Koyun eti ye” diyorlar.
Millet tavuk alamıyor,
Sanki bunu bilmiyorlar.
Porsiyon küçültelim mi?
Ekmeği de keselim mi?
Sizler kuzu eti yerken,
Biz açlıktan ölelim mi?
✍️ Celal Özdemir
Sevdim sen gibi zalimi,Ne hâle koydun hâlimi.Sevene bu yapılır mı?Ölmeden tattım ölümü. Yâr, ocağın ıssız kalsın,Kimse kapını çalmasın.Heder ettin genç ömrümü,Sen de ben gibi olasın. Niye benimle oynadın?Ümit verip oyaladın.Dünyada kurtuldum sanma,Ahirette yanacaksın. Yâr, ocağın ıssız kalsın,Kimse kapını çalmasın.Heder ettin genç ömrümü,Sen de ben gibi olasın. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.026Bu gönderiyi…
Üstüme üstüme geliyor yıllar,Ne çabuk ağardı şimdi bu saçlar?Sırtımdan vururken bir bir dostlar,Bir de siz vurmayın bana aynalar. Hep kışı yaşadım, gelmedi bahar,Uzadı geceler, olmadı seher.Kaç takvim bitirdim ben birer birer,Bir de siz vurmayın bana aynalar. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.054Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on…
Duydun mu Aysemin?Sivas’ta kar yağıyormuş.Tıpkı çocukluğumuzdaki gibi;Tane tane, lapa lapa… Duydun mu Aysemin?Gelinliğini giymiş şehir.Her yer beyaza bürünmüş.Kim bilir hangi âşıkSevdiğinin sokağından geçiyordurGecenin bu saatinde,Elleri cebinde kim bilir… Hatırladın mı Aysemin?Sen balkona çıkardın,Ben uzaktan sana bakardım.Buz tutmuş parmaklarımlaBir Malatya tütünü sarıp,Muhtar çakmağımla yakar,Ellerimi ovardım. Duydun mu Aysemin?Sivas’ta kar yağıyormuş.Tıpkı çocukluğumuzdaki gibi;Tane tane, lapa lapa… Biliyorum…
Seviyor, sevmiyor diyeAkasya yapraklarından,İskambil kâğıtlarındanFal tutan çocuklardık biz. Sevince candan severdik,Bir gün görmezsek özlerdik.Hem sevip hem diyemezdik,Tertemiz çocuklardık biz. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 609Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Bir yiğit yaşardı Sivas elinde;Efsaneydi o âlemin dilinde.Tespihi elinde, hançer belinde,Zalimlerin korkusuydu Yadigâr. Hep dağıtırdı ne varsa elinde,Taht kurmuştu fukaranın gönlünde.Fukara beklerdi dönüş yolunda,Gariplerin babasıydı Yadigâr. Evinin önünde kerpiçten duvar,Diz çöktü önünde kabadayılar.Küçüğünü sever, büyüğü sayar,Adamların adamıydı Yadigâr. Tiril tiril kumaştandı urbası,Yumurta topuktu ayakkabısı.Asfaltlarda yankılanırdı sesi,Kükreyen aslan gibiydi Yadigâr. Kalleşler bir gün ona pusu kurdu,Üç…
Sevdiğine kavuşamamaktır. Gidenin ardından ağlamaktır. Karanlıkta ışıksız kalmaktır. Çıkar yol bulamamaktır. Kalabalıkta yalnız olmaktır, Ölene kadar hep anmaktır. Yememek, içmemek, uyumamak dır. Duygularına mahkum olmaktır. Kısacası ölmek, yaşamamaktır. Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.263Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp