Mürekkebi gözyaşımdan,
Sana bir mektup bırakacağım.
Kâğıdı mezar taşımdan,
Sana bir mektup bırakacağım.
Ben her gün ağlıyorum,
Senin bundan haberin yok.
Ben her gün ölüyorum,
Senin bundan haberin yok.
Ben seni hâlâ seviyorum,
Senin bundan haberin yok.
Olsa bile ne yazar sanki;
Çıkıp bir gün geleceğin yok.
✍️ Celal Özdemir
Saçlarına kar yağdı daSen farkına varamadın.Kaç kurşun seni vurdu daGönül yine uslanmadın? Yine mi kabardın, coştun?Yine mi sevdaya düştün?Bu kaçıncı söz verişin?Yine mi yolundan şaştın? Ben usandım, usanmadın,Ben utandım, utanmadın.Ziyan olan yıllarımaBen ağladım, ağlamadın. Yine mi kabardın, coştun?Yine mi sevdaya düştün?Bu kaçıncı söz verişin?Yine mi yolundan şaştın? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 867…
Gideceğim.Bir gün kapıyı sessizce kapatıp,hayatından çıkacağım. O an anlayacaksın:Bir insanın gidişibazen bir ölüm kadar ağırdır. Kalbimi kırdığın günaslında beni kaybettiğiniçok sonra fark edeceksin. Ben gidinceevin sessizleşecek.Duvarlar bilebenden kalan boşluğu konuşacak. Bir gecearkamdan haykıracaksın:“Gitme!” Ama sana kalansadece tek bir kelime olacak:Elveda. Kollarını açacaksın,boşluğa sarılır gibi.Saçlarını yolacaksın belki;ama zamanhiç kimse için geri dönmeyecek. Beni rüyalarında görmek içinellerini…
Biz çocukkenBizim oralardaMüstakil evlerimiz vardı.İç içe geçmiş bahçeleri,Ağaçlarda akasya çiçekleri,Çiçek gibi de sakinleri vardı.Tertemizdi insanlar;Sular gibi berrak,Güneş gibi sıcaktı. Akşam yatıncaya kadarEvlerimizin kapıları,İnsanların yüreği gibiSonuna kadar açıktı.Çünkü kötü insan yoktu,Korkacak bir şey yoktu. Yoktu fazla kötü insanlar;Hepsini toplasanParmakla sayılacak kadar. Yoktu şimdiki gibiHak yiyenler, sülükler.Gaspçılar, kapkaççılar.Yoktu bizim oralardaÖmür çalan müteahhitler.Bankamatik önündeGaribin emekli aylığınaGöz diken şerefsizler……
Yazın bilyeli tahta arabalar,Kışın karda çıngıraklı kızaklar…Ayaz olsa, soğuk olsa ne yazar?Beni çocukluğuma götürün. Asılırdık faytonun arkasına,Aldırmazdık adamın kamçısına,Gülüyorduk küfürle bağırmasına…Beni çocukluğuma götürün. Kapının önünde oturan kızlar,Ellerinde etaminler, kasnaklar,İşlemesinde sanki geleceğini nakışlar…Beni çocukluğuma götürün. Ramazanda mis gibi çörekler,Üzerinde renkli horoz şekerler,İftara doğru fırınlarda bekleyenler…Beni çocukluğuma götürün. Arife günü yapılırdı hurmalar,Aşure, sütlaç, yaprak sarmalar,Bayramda şeker toplayan…
Sen bana “şairim” derdin,Ben sana “şiirim” derdim.Ne sen bana gelebildin,Ne ben sana gelebildim. Ne elimi tutabildin,Ne elini tutabildim. Yine de gülüm, ben seniHiçbir çıkar beklemeden,Dokunmadan ve delice,Taa uzaklardan sevdim. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 464 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on…
Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.009 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp