HANÇER OLDUN
Hançer oldun saplandın yüreğime,
Çekip çıkaramadım senelerce.
Sevdana düştüğüm o günden beri
Ne gündüzüm gündüz, ne gecem gece.
✍️ Celal Özdemir
Hançer oldun saplandın yüreğime,
Çekip çıkaramadım senelerce.
Sevdana düştüğüm o günden beri
Ne gündüzüm gündüz, ne gecem gece.
✍️ Celal Özdemir
Eskiden;Kanatlı kapılarımız,Ahşaptan yapılarımız,Kocaman sofalarımız,Melek gibi komşularımız vardı.Belki de onlarİnsanlıktan son kalanlardı. Bir şişe gazozuÜç arkadaş paylaşacak kadar kanaatkâr,Kendi oyuncağımızıKendimiz yapacak kadar sanatkâr,BüyüklerimizeHer daim saygılı ve itaatkâr,İyiliklere vefakâr,Sevgiliye sevdakâr,Namussuzlara daBoyun eğmeyecek kadarİsyankâr çocuklardık biz! Büyüdükçe kirlendi insanlar.Yok artık eskisi gibi;Yok adam gibi adamlar… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.049 Bu gönderiyi paylaş: Share on…
Ilgıt ılgıt esen yeller,Ben o yârimi yitirdim.Geçiyor aylar, seneler,Ömrümü boşa bitirdim. Hiç gülmedi kader bana,Ben umudumu yitirdim.Ömür bitti, geldim sona,Hayat yolumu bitirdim. Celal’ım, görün hâlimi,Kendi kendimi yitirdim.Felek kırdı bam telimi,Yârdan umudu bitirdim. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 997 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on…
Dün seni rüyamda gördüm,uyandım dizimi dövdüm.Sensiz geçen ömre sövdüm;biz böyle mi olacaktık, Yasemin? Sevmezken kimseyi kıskanma diye,tutmazken dalından kırılma diye,öpüp koklamazken utanma diye;bahçemize kimler girdi, Yasemin? Yırtık bir resmin bile yok…Ben seni çok özledim, çok.Yokluğun yüreğimde ok;sen de beni özledin mi, Yasemin? Sevmezken kimseyi kıskanma diye,tutmazken dalından kırılma diye,öpüp koklamazken utanma diye;bahçemize kimler girdi, Yasemin?…
Vedalaşmıştıkkavakların pamukçuk döktüğüsıcak bir yaz akşamında. Bakışıp ağlamıştıkşehrin taş sokaklarında. Belki sen unuttun amao günkü masum bakışların,arkamdan ağlayışlarınsanki bugün gibi hep aklımda. Yaşananlara virgül koyupşehirden gittiğimde,sen noktayı koymuştunben geriye döndüğümde. Şimdi dilimdeaçık kalmış bir parantezdeneden, niçin, niye diyeparantezi kapatmayanonlarca kelime… İşte böyle! ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 937 Bu gönderiyi paylaş: Share on…
Çizgiler dolmuş o nurlu gül yüzüne,Perde mi indi tanımadın gözüne?Ben geldim işte, kalk da sarıl kuzuna,Aç kollarını, ben geldim garip anam. Ben de senin gibi hiç gülmedim anam,Bırakmadı gurbet, gelemedim anam.Senede bir elini öpmedim anam,Uzat ellerini de öpeyim anam. Karlar yağmış o simsiyah saçlarına,Nasıl kıymış zalim yıllar böyle sana?Ben geldim anam, hadi kalk sarılsana,Doya doya…
Uzun yıllar sonraBugün haberini aldım. Evliymişsin, mutluymuşsun,İyi de bir mevkiin varmış.Mutlu bir yuva, bir de çocuğun…Ne güzel… Sevindim inan buna.Mutluluğun daim olsun,Kaderin benzemesin bana. Beni sorarsan eğer; Ne sevdan geçti, ne acılarım.Geçen sadeceSensiz ziyan yıllarım. Her gün batımındaBiraz daha artıyor sancılarım. Çok şey değişti sen gideli;Alnımda kat kat kırışıklar,Ağarmış perişan saçlar… Beni en çok üzen…