Ben dertlerim bitti sandım,
Meğer yeni başlıyormuş.
Kim ne dediyse inandım,
Herkes yalan söylüyormuş.
Güvenecek kul kalmamış,
Gidilecek yol kalmamış.
Rabbim bu nasıl bir dünya,
Dünya zalimlere kalmış.
Dertler çektikçe çoğaldı,
Yollar gittikçe uzadı.
Yoruldum, yorgunum artık,
Yine de çilem dolmadı.
✍️ Celal Özdemir
Testiye doldurmuş suyu,Fidana benziyor boyu.Peri midir, melek midir,Bilmem kimlerdendir soyu? Başında eşarp kırmızı,Şalvar giymiş köylü kızı.Mevla’m özenip yaratmış,Hem güzel hem mütevazı. Gülüşünde bahar kokar,Yüreğinde nurdan akar.Köy yolundan geçse bir an,Sanki bütün dünya bakar. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 828 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share…
Hem erkeği hem kızı has,duruşunda vardır klas.İster Edirne, ister Kars;gardaş, bize her yer Sivas! Plakamız elli sekiz,âlem bizden alır feyiz.Biz kimseye diz çökmeyiz;gardaş, bize her yer Sivas! Nam salmışız dört bir yana,yiğido derler namına.İsveç, Fransa, Almanya;gardaş, bize her yer Sivas! ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.033 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter)…
Sen varkenEylül en sevdiğim aydı. En sevdiğim renk,en sevdiğim koku,Eylül en sevdiğim şarkıydı. Sen varkenher Eylül ilkbahardı. Çiçek bir başka kokar,şarkılar bir başka çalardı. Sonrabaşka bir Eylül geldi. Fidanlar devrildi,yapraklar sarardı.Talan etti her şeyi,seni dalımdan kopardı. Ve geriyehüzünlü Eylüllerve acıları kaldı. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 789 Bu gönderiyi paylaş: Share on X…
Ilgıt ılgıt esen yeller,Ben o yârimi yitirdim.Geçiyor aylar, seneler,Ömrümü boşa bitirdim. Hiç gülmedi kader bana,Ben umudumu yitirdim.Ömür bitti, geldim sona,Hayat yolumu bitirdim. Celal’ım, görün hâlimi,Kendi kendimi yitirdim.Felek kırdı bam telimi,Yârdan umudu bitirdim. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 944 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on…
Ben çocukkenHiç oyuncaklarım olmadı.Arabalar yaptımKendi emeğimle;Konserve kapaklarından,Karpuz kabuklarından. Ben çocukkenLegolarım da olmadı.Evler yapardımHayaller kurupKibrit kutularından,Sokaktaki taşlardan. Ben çocukkenBisikletim de olmadı.Isırıp binerdimBaşkasının bisikletineEkmeğimin ucundan. Defterlerimin sayfasındanKâğıt kayıklar yapardım.Islanıp batınca daBir tane daha yapardım. İmrenmezdim başkalarınınŞatafatlı oyuncaklarına,Süslü püslü urbalarına,Gıcır gıcır ayakkabılarına,Üstü resimli çantalarına. Ve ben çok mutluydum,Yarınlardan umutluydum.Her şeyim oldu zamanla;Gururum aynı gururum,Huyum aynı huyum. Olmayan tek…
Ta Malazgirt’ten bu yana,Vatanla bayrak uğruna,Nice canlar şehit düştü,Yatıyor koyun koyuna. Alparslan da Atatürk deBu milletin yüreğinde.Ayırmaya kalksalar da,Sakın uyma sen onlara. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 301 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp