Mikrofon alan çıkıyor sahneye,
Ne notaya uyuyor ne de usule.
Sesi karga gibi, icrası detone,
Mini etek maske oldu sanata.
Ekrana çıkanın burnu büyüyor,
Yolda selam versen almıyor.
O kadar bizim eşek de anırıyor,
Kibir çıkar düştü canım sanata.
Kimi inanç satıyor, kimi bacak,
Başka şeyi yok ortaya koyacak.
Adam arıyorlar her gün soyacak,
Fitne ile fesat karıştı sanata.
✍️ Celal Özdemir
Allah’ın kuluna hor bakıyorsan,Helâli haramı bir tutuyorsan,Karnın az doyunca şaşırıyorsan;Alevi ol, Sünni ol neye yarar? Ana baba hatırı sormuyorsan,Düşenleri tutup kaldırmıyorsan,Dört kitap ne diyor anlamıyorsan,Alevi ol, Sünni ol neye yarar? Celal ayırmaz Alevi’yle Sünni,İkisinin de bir değil mi dini?Sök at artık içindeki o kini,Kardeşçe yaşamalı tüm insanlar… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.448…
Oh, keyfin yerinde; Ne utanç kalmış yüzünde,Ne de merhamet yüreğinde.Ateş düşerken sıvasız evlere,Sen Survivor izle bak keyfine. Merak ettin mi davar;Bugün yine kaç şehidin var?Etmezsin ki kimin kimle evlendiğiniSeyredip merak ettiğin kadar. Silkin artık, eyy davar oğlu davar! ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.108 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on…
Haritaların başında oturup,cetvelle kader çizenler… Bir ülkeyi bir kalem darbesiyle bölüp,adına “düzen” diyenler… Sanmayın ki dünya,saraylarınızın penceresinden ibaret. Sizin haritalarınızda çizgiler var,ama o çizgilerin altındaannelerin gözyaşı,yetimlerin sessizliği,yıkılmış şehirlerin külü var. Emperyalist güçler! Petrolün kokusunu barutla karıştıranlar…Bir halkın ekmeğini çalıp,adına “medeniyet” diyenler…Tarihin en kirli sayfalarınakendi imzanızı attınız. Bir yerde tank yürürkenbir çocuğun oyuncağı kırılır.Bir yerde bomba…
Duydun mu Aysemin?Sivas’ta kar yağıyormuş.Tıpkı çocukluğumuzdaki gibi;Tane tane, lapa lapa… Duydun mu Aysemin?Gelinliğini giymiş şehir.Her yer beyaza bürünmüş.Kim bilir hangi âşıkSevdiğinin sokağından geçiyordurGecenin bu saatinde,Elleri cebinde kim bilir… Hatırladın mı Aysemin?Sen balkona çıkardın,Ben uzaktan sana bakardım.Buz tutmuş parmaklarımlaBir Malatya tütünü sarıp,Muhtar çakmağımla yakar,Ellerimi ovardım. Duydun mu Aysemin?Sivas’ta kar yağıyormuş.Tıpkı çocukluğumuzdaki gibi;Tane tane, lapa lapa… Biliyorum…
Çocukluğumu özledim. Doğduğum yerleri,Dışarıda öten serçeleri,Kuşları, çiçekleri, ağaçlarıVe bahçemizdeki gülleri. Çocukluğumu özledim. Sobamızın üstündekiKaynayan güğümün seslerini,Kuzinemizin fırınındaPişirdiğimiz patatesleri. Çocukluğumu özledim. Baş köşeye kurulan tekiri,Karlarda oynaşan köpekleri,Çatımıza yuva yapıpBaharda dönen leylekleri. Çocukluğumu özledim. Sokakta bağıran sütçüleri,Meyvecileri, sebzecileri,At arabasının sokaklardaÇıkardığı tekerlek seslerini. Çocukluğumu özledim. Büyüdüğüm sokakları,Koca koca avluları,Saklambaç, yakan topOynadığımız çocukları. Çocukluğumu özledim. Unutulmayan bayramları,Şehre kurulan panayırları,Kimseye…
Sensizlikle arkadaş,kimsesizlikle kardeşim bu gece. Dudağımda bir sigara,yüreğimde bir yara;çaresizlikle yoldaşım bu gece. Resmini yaptımdört duvarın her birine. Türküleri yaktım,şiirler yazdımyarım asırlık hasretine. Ah, bir gelip de görsen şu hâlimi;efkârdayım, dertlerdeyim bu gece. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 486 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share…