Tamamlanmamış binası,
Ne camı var, ne sıvası.
Ağlar anası, babası;
Şehit evidir burası.
Ağıtları hiç dinmedi,
Işıkları hiç sönmedi.
Gitti oğul, sağ dönmedi;
Şehit evidir burası.
Kapıda bekler anası,
Sönmüş ocağın çırası.
Duvarında solgun resmi;
Şehit evidir burası.
Bayrağa sarılı tabut,
Sessiz ağlar bütün umut.
Bu vatana can veren yiğit;
Şehit evidir burası.
✍️ Celal Özdemir
Yıllarca aradım buldum izini,Ben bile tanıyamadım yüzünü.Felek onun da kış etmiş yazını,Uzaklardan bakıp durdum, ağladım. Eski günlerimiz geldi aklıma,Yıllar geçti, varamadık farkına.Yaslanıp da bir ağacın sırtına,Dizlerime vurdum, vurdum ağladım. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.208 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on…
Daya başını sen omzuma,Bakalım yağan yağmurlara.Yıkasın geçmişi, ne varsa,Yeniden çıkalım yollara. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.745 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Seninle bir ağacın iki dalı,Birbirine ölesiye sevdalı.Girmeden aramıza kara çalı,Severek biz birlikte yaşlanalım. Gölge düşmesin bizim sevgimize,Yaş düşmesin gülen gözlerimize.Dargınlık girmesin yüreğimize,Gülerek biz birlikte yaşlanalım. Ayrılık, keder bizden uzak dursun,Evimiz neşe ile huzur dolsun.En kötü günümüz hep böyle olsun,Diyerek biz birlikte yaşlanalım. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.790 Bu gönderiyi paylaş: Share on…
Sivas Atatürk Lisesi’nde,Son dersin son zilinde,Bir köşede beklerdim,Bir daha göreyim diye. Kalbim çarpardı sessizce,Gözlerim hep yolunda.Bir gülüşün yeterdi bana,Çiçekler açardı içimde. Bir adını söyleyemedim,İçimde kaldı o sevdan.Yıllar geçse de aradan,Unutamıyorum, inan. Koridorlar boşalırken,Kalbim telaş içinde.Bir tebessüm yeterdi bana,Dünyalar benimdi yine. Adımların yankılanırdı,Okulun merdivenlerinde.Göz göze gelir miyiz diye,Beklerdim her seferinde. Sen geçip giderdin usulca,Ben susardım yerimde.Söyleyemediğim…
Kaderimi yazan kalem,yazarken utanmadın mı?Bir kula bu kadar elem,deyip de acımadın mı? Gözüm doldu, içim yandı,sustum, dilim bağlandı.Bu yük bana ağır geldi,yüklerken utanmadın mı? Bir dur, beni bir dinle,gece girdi, içim delik.Bu kadar dert bir insananasıl sığdı, söyle? Söyle…Utanmadın mı?Utanmadın mı?Bir kula bu kadar dertyüklerken acımadın mı? Utanmadın mı?Utanmadın mı?Yüreğime vurup gittin,bir kez olsun bakmadın…
Nefesim tükenip ölene kadar,Bu can bu bedenden gidene kadar,Sarsa da beni kapkara bir mezar,Seni mahşerde bile seveceğim. Dilimi parça parça koparsalar,Asıp darağacında sallasalar,“Son sözün nedir?” diyerek sorsalar,Ben senin adını söyleyeceğim. Seni duyup yüzünü görmesem de,Nerede olduğunu bilmesem de,Duyunca beni geri dönmesen de,Ben seni her gün hep bekleyeceğim. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.922…