Sılamdan ayırdın, gurbete attın,
Devirdin soframı, naçar bıraktın.
Ben sardıkça sen yaramı kanattın,
Niye felek, niye beni ağlattın?
Kader mi desem ben, yoksa yazımı?
Bulamadım şu derdime çözümü.
Kendi derdime çalarken sazımı,
Niye felek, niye beni ağlattın?
Güldürmedin, hep ağlattın Celal’i,
Gün mü gördüm sanki doğdum doğalı?
Öyle bir kader ki baştan karalı,
Niye felek, niye beni ağlattın?
En sevdiğim aydı Eylül,En sevdiğim renkti.En sevdiğim kokuydu Eylül,En sevdiğim şarkıydı.Ben şimdi Eylül’ü hiç sevmiyorum…! Ne elini tutabiliyorum,Ne yüzünü görebiliyorum,Ne de tenini koklayabiliyorum.Ben on iki Eylül’den bu yanaEylül ayını hiç mi hiç sevmiyorum. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.265Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on…
Acıdır gurbetin ekmeği, suyu,Bizim oralara benzemez huyu.Dost sandığın arkandan kazar kuyu,Ben düştüm, bari sen düşme hemşehrim. Tanımaz seni hısımın, akraban,Öz kardeşin bile oluyor yaban.Sen de gelip olma gurbete kurban,Ben oldum, bari sen olma hemşehrim. Celal’ım gurbetten bıktım, usandım,Düşürdü ateşe, korunda yandım.Her yüzüme güleni dostum sandım,Ben yandım, bari sen yanma hemşehrim. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın…
Ne Almanya, ne İsveç, ne Fransa,Gözümde yok, her yanı altın olsa.Hasretim dönüştü kedere, yasa,Tut elimden götür beni Sivas’a. Gurbetin her yeri mahpustan beter,Sılamın hasreti burnumda tüter.Bu kadar ayrılık, bu hasret yeter,Tut elimden götür beni Sivas’a. Sivas’ın gülleri açmıştır şimdi,Dereler çağlayıp coşmuştur şimdi.Anam yollarıma çıkmıştır şimdi,Tut elimden götür beni Sivas’a. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret…
Bilsem onu sever miydim,Yollarından geçer miydim?Sokakları mekân tutupHer gün böyle içer miydim? Adımı bile anmasın,Yaşamıyor, öldü sansın.O sorumlu bu hâlimden,Yaptıklarından utansın. Sokaklarda yaşıyorum,Bir kalkıp bir düşüyorum.Beni de Allah yarattı,Ben de yürek taşıyorum. Adımı bile anmasın,Yaşamıyor, öldü sansın.O sorumlu bu hâlimden,Yaptıklarından utansın. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.575Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter)…
El ele sokaklarda yürürdük seninle,Gülüşlerin rüzgârda savrulan yaprak gibi hafif.Dünyamız küçüktü, kalbimiz masum,Ve gözlerimiz her şeyin büyüsünü saklıyordu. İlk “merhaba”n hâlâ kulağımda,Bir bakışınla dururdu zaman.O küçük eller birbirine kenetlendiğindeEvren sadece bizim için nefes alıyordu. Yıllar geçti, yollar ayrıldı,Ama rüzgârın sesiyle bazen sen gelirsin aklıma. Çocukluk sevgilim,Sen geçmişimin en saf,En güzel hatırasısın. ✍️ Celal Özdemir Bu…
Avucum içinde bir yüz,Yüreğimde yanan bir köz,Dudaklarımda bir çift söz…Bırakıp gittin dünyamdan. Bir hastane odasındaYine sen düştün aklıma.Sızılarım başka bir dert,Senin derdin daha başka… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.035Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp