Kesseler dilimi lime lime,
Ben her gün adını diyeceğim.
İster sev beni, istersen sevme,
Ben seni severek öleceğim…
Seninle her anım zulüm olsa,
Senden gelen zulmü çekeceğim.
Bu aşkın sonunda ölüm olsa,
Ben seni severek öleceğim…
Celal’ım adım atmam özümden,
Elbet bir gün ben de öleceğim.
Nefes aldıkça dönmem sözümden,
Ben seni severek öleceğim…
✍️ Celal Özdemir
Bazen kapalı gişe yalnızlığı oynuyorum,Bazen sanki bir duvar olup susuyorum.Bazen de sana kızıp kızıp küsüyorum,Ne yapayım ulan, yine de seni seviyorum. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.926 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Ben giderken ardıma sıra“Gitme!” diye yalvarmıştın.Başını koyup duvara,Çocuk gibi ağlamıştın. Sen de hatırlıyor musun,Maziyi anıyor musun?Her gün kahredip hayataBen gibi ağlıyor musun? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 792 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Kalenin arkasındaParlıyor Gök Medrese.Kurban olduğum Allah,O yarı bana verse. Alibaba Höllüklük,Evleri bölük bölük.Buralardan yar sevmekÖmürlüktür, ömürlük. Sivas’ın kenarındanKızılırmak akıyor.Sevdan düştü gönlüme,Yüreğimi yakıyor. Çifte Minare taşı,Göğe uzanır başı.Bu şehirde sevdanınDinmez gönül savaşı. Gardaşlar Dağı duman,Yârin kaşları keman.Seversen Sivaslı sev,Olur derdine derman. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 851 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter)…
Boynuna sarılacağım,kolunda uyuyacağım,gününü kutlayacağım…Benim hiç annem olmadı. Saçlarımı okşayacak,ağlayınca susturacak,koruyup da kollayacak…Benim hiç annem olmadı. Hastalanınca üzülen,soğukta üstümü örten,kalkıp da çorba pişiren…Benim hiç annem olmadı. Elbisemi ütüleyen,sonra okula gönderen,akşam yolumu bekleyen…Benim hiç annem olmadı. Düşünce tutup elimden,acılarımı üfleyen,beni “yavrum” diye seven…Benim hiç annem olmadı. Anneler gününü kutlarken eller,akıyor gözümden seller.Bu nasıl bir kötü kader…Benim hiç…
Yanarken ağaçlarçatırdayarak bağırıyorlardı. Doğarken beşiğimiz,doyarken kaşığımız,kapımız, eşiğimiz olangüzelim ağaçlar… Tavşanlar, sincaplar,yılanlar, böcekler,kuşlar, kelebekler,ceylanlar, geyikleralev alev yanıyorlardı. Siyaha dönüşürken yeşillikleralevlere doğru uçuyordu keklikler.Belli ki eşini ya da yavrusunu arıyorlardı.Ateşte yanmayanlar nereden bilsinler? Ateş düştüğü yeri yakıyor…Kimi ağaçlar için kendisi de yanıyor,kimi umarsızca gülüp oynuyor.Yanan sadece canlılar değil ki;bir ülkenin geleceği yanıyor… Bir gün küle döner bu…
Derviş olup gezen gönlüm,Kalem olup yazan gönlüm.Her gün beni üzen gönlüm,Onun bundan haberi yok. Alev alev yanıyorsun,Her geçenden soruyorsun.Köşe bucak arıyorsun,Onun bundan haberi yok. Kaybettirdi bak yolunu,Kırdı kanadın kolunu.Sanki biliyor mu bunu?Onun bundan haberi yok. Ağlasan duymaz sesini,Ölsen almaz haberini.Sen yaşa kendi derdini,Onun senden haberi yok… ✍️ Celal Özdemir 🌿 Bu sayfanın ziyaret sayısı: 979…