Benzer Yazılar

  • SENİ AFFETMEYECEĞİM

    Yalanmış kız sevgin, aşkın,Dünyamı başıma yıktın.Buldun benim gibi şaşkın,Seni affetmeyeceğim. Çok ağlattın sen seveni,Yaşarken öldürdün beni.Toprak kabul etmez seni,Seni affetmeyeceğim. Bir gün görmesen ağlardın,Ben Güneş’tim, sen de Ay’dın.Kim ne dedi, kime kandın?Seni affetmeyeceğim. Döndün özünden, sözünden,Ben Mecnun oldum yüzünden.Düştün Celal’ın gözünden,Seni affetmeyeceğim. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 843 Bu gönderiyi paylaş: Share on…

  • NEDEN GELMİYORSUN

    Duvarın dibine çöktüm,Oturup bir sigara yaktım.Yıllar oldu gelmiyorsun,Ağladım, boynum büktüm. Dağ mı koydular aramıza?Diken mi düştü yolumuza?Hazan mı değdi bağımıza?Söyle neden gelmiyorsun? Kuşlar yuvasına dönüyor,Bu gün de akşam oluyor.Ben şimdi ne yapacağım?Sensiz canım çok acıyor. Dağ mı koydular aramıza?Diken mi düştü yolumuza?Hazan mı değdi bağımıza?Söyle neden gelmiyorsun? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 867…

  • AĞLAYAMADIM

    Yıllar sonra onu gördüm aniden,Dillerim tutuldu, konuşamadım.Eser kalmamış o güzelliğinden,Viraneye dönmüş, tanıyamadım. Suçlu gibi yüzüme bakıyordu,Boynunu büküp büküp ağlıyordu.Sanki affet diye yalvarıyordu,Yanına gidip de sarılamadım. Gelmedi yanıma, uzakta durdu,Belli ki hâlinden utanıyordu.Yüzüne baktıkça gözlerim doldu,Ağlamak istedim, ağlayamadım. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.255 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook…

  • YOKLUĞUNLA VEDALAŞTIM

    Yıllar sonraYolum düştüDoğup büyüdüğüm şehre. Issızdı koskoca şehir,Çünkü sen yoktun içinde. Eski evinize geldim,Ellerin değmişti diyeKapılarına el sürdüm. Ayakların değdi diyeKaldırımlarda yürüdüm. Sen yoktun yine şehirde,Yine yoktun sen o evde. Sonra bir sigara yaktım,Anılarla kucaklaştım,Yokluğunla vedalaştım… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 238 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share…

  • AŞK

    Sevdiğine kavuşamamaktır. Gidenin ardından ağlamaktır. Karanlıkta ışıksız kalmaktır. Çıkar yol bulamamaktır. Kalabalıkta yalnız olmaktır, Ölene kadar hep anmaktır. Yememek, içmemek, uyumamak dır. Duygularına mahkum olmaktır. Kısacası ölmek, yaşamamaktır. Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.156 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp