Hazır olun ey acılarım,
Çıktım yine yollara,
Size doğru geliyorum.
Yine kafaladı beni
Uslanmaz bu deli gönül.
Düştü önüme, peşi sıra ben
Size doğru geliyorum…
Hazır olun ey acılarım,
Yine kardeş olacağım sizinle;
Acılarla, gözyaşıyla ve kederle.
Ne kadar diretsem de
Söz geçmiyor bu gönüle.
Yoldaşım deli gönül,
Azığım ıslak bir mendil…
Size doğru geliyorum…
✍️ Celal Özdemir
Ömür defterinden bir sayfa dahaÇevirdim, kopardım yine dün akşam.Baktım bendeki yırtık fotoğrafa,Hıçkırdım, ağladım yine dün akşam. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.557 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Yağsın sağanak sağanak,yağsın Nisan yağmurları.Ne toz kalsın, ne bir tozak,yıkasın tüm sokakları. Yıkasın kirli yüzleri,arındırsın yürekleri.Dinsin dünyanın kederi,silsin kara izleri. Bir umut düşsün toprağa,filiz versin yarınlara.Güneş doğsun ardından,ışık versin insanlara. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 783 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share…
Entarisi dar beden,Su içiyor çeşmeden.Gel beraber gezelim,Kimse bizi görmeden. Deli deli deli kız,Yanakları çilli kız.Öptüm sevdim doymadım,Sanki Anzer balı kız. Entarisi düğmeli,Kaşı gözü sürmeli.Gir koluma gezelim,Görenler olsun deli. Deli deli deli kız,Yanakları çilli kız.Öptüm sevdim doymadım,Sanki Anzer balı kız. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 766 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share…
Ne Almanya, ne İsveç, ne Fransa,Gözümde yok, her yanı altın olsa.Hasretim dönüştü kedere, yasa,Tut elimden götür beni Sivas’a. Gurbetin her yeri mahpustan beter,Sılamın hasreti burnumda tüter.Bu kadar ayrılık, bu hasret yeter,Tut elimden götür beni Sivas’a. Sivas’ın gülleri açmıştır şimdi,Dereler çağlayıp coşmuştur şimdi.Anam yollarıma çıkmıştır şimdi,Tut elimden götür beni Sivas’a. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret…
Eskiden;Kanatlı kapılarımız,Ahşaptan yapılarımız,Kocaman sofalarımız,Melek gibi komşularımız vardı.Belki de onlarİnsanlıktan son kalanlardı. Bir şişe gazozuÜç arkadaş paylaşacak kadar kanaatkâr,Kendi oyuncağımızıKendimiz yapacak kadar sanatkâr,BüyüklerimizeHer daim saygılı ve itaatkâr,İyiliklere vefakâr,Sevgiliye sevdakâr,Namussuzlara daBoyun eğmeyecek kadarİsyankâr çocuklardık biz! Büyüdükçe kirlendi insanlar.Yok artık eskisi gibi;Yok adam gibi adamlar… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 973 Bu gönderiyi paylaş: Share on…
Bir yiğit yaşardı Sivas elinde,Efsaneydi o âlemin dilinde.Tespih elinde, hançeri belinde,Zalimlerin korkusuydu Yadigâr. Hep dağıtırdı ne varsa elinde,Taht kurmuştu fukaranın gönlünde.Fakirler beklerdi onun yolunda,Gariplerin babasıydı Yadigâr. Evinin önünde kerpiçten duvar,Diz çöktü önünde kaba dayılar.Küçüğünü sever, büyüğü sayar,Adamların adamıydı Yadigâr. Tiril tiril takımdandı urbası,Yumurta topuklu ayakkabısı.Asfaltlarda yankılanırdı sesi,Kükreyen aslan gibiydi Yadigâr. Kalleşler bir gün ona pusu…