Güneş battı, hüzün bastı,
gün karardı, kuşlar sustu.
Ben hiç böyle olmamıştım;
içime bir ateş düştü.
Beceremedik sevmeyi,
huy ettik küsüp gitmeyi.
Ne çok istiyorum bilsen
seni son defa görmeyi.
Bir gün yolum düşer ise
sessiz geçen o sokaktan,
bil ki hâlâ izlerin var
yüreğimin en derin katından.
✍️ Celal Özdemir
Vuslat değil, hasret çıktı şansıma,Dağlar dayanmıyor gözüm yaşına.Vefasız yâr gidip ellerin oldu,Kaldım kapılarda yalnız başıma. Yârdan ayrılanlar iflah olmazmış,Sabah akşam ateşlerde yanarmış.Hiçbir tabip derman bulmamış aşka,Kabuk tutmaz yaraları kanarmış. Gitmiyor gözümden yârin hayali,Çok sevmenin acı imiş bedeli.Ne olacak bilmem Celal’ın hâli,Yitirdim aklımı, olmuşum deli. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.919 Bu gönderiyi paylaş:…
Seninle son görüşmemizdeakasya çiçek döküyordu.Yaz mevsimi bitiyordu,kırlangıçlar göç ediyor,uzaklara gidiyordu. Bir plakçının dükkânınıntahta kasalı hoparlöründebir şarkı yankılanıyordusokağın içinde. Ve “Unutamazsın” şarkısınısöylüyordu Ayşe Mine… Sanki şarkılar bileayrıldığımızı biliyor,bizim için söylüyordu. Geçse de aradansensiz onca zaman,yalan değilmişo şarkıda anlatılan. Hiçbir şey yok unutulan…Bitmedi hiç yıllardıryüreğimdeki sevdan. Gitmedi hiç yıllardıro şarkı kulağımdan… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret…
Çizgiler dolmuş o nurlu gül yüzüne,Perde mi indi tanımadın gözüne?Ben geldim işte, kalk da sarıl kuzuna,Aç kollarını, ben geldim garip anam. Ben de senin gibi hiç gülmedim anam,Bırakmadı gurbet, gelemedim anam.Senede bir elini öpmedim anam,Uzat ellerini de öpeyim anam. Karlar yağmış o simsiyah saçlarına,Nasıl kıymış zalim yıllar böyle sana?Ben geldim anam, hadi kalk sarılsana,Doya doya…
Başı karlı dağlarını,Kıvrım kıvrım yollarını,Kalesini, meydanını…Çok özledim ben Sivas’ın. Bahçesinde güllerini,Ilgıt ılgıt yellerini,“Gardaş” diyen dillerini…Çok özledim ben Sivas’ın. Sularını, havasını,Vadisini, ovasını,Kızılırmak deltasını…Çok özledim ben Sivas’ın. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 837 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Kaderimi yazan kalem,yazarken utanmadın mı?Bir kula bu kadar elem,deyip de acımadın mı? Gözüm doldu, içim yandı,sustum, dilim bağlandı.Bu yük bana ağır geldi,yüklerken utanmadın mı? Bir dur, beni bir dinle,gece girdi, içim delik.Bu kadar dert bir insananasıl sığdı, söyle? Söyle…Utanmadın mı?Utanmadın mı?Bir kula bu kadar dertyüklerken acımadın mı? Utanmadın mı?Utanmadın mı?Yüreğime vurup gittin,bir kez olsun bakmadın…
Mutluluğu benden alıp,Dertleri bana bıraktın.Yüreğime kibrit çakıp,Sen beni ateşte yaktın. Alev alev yaktın beni,Uçuruma attın beni.Eller değer biçemezdi,İki pula sattın beni… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 826 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp