Sivas’ta Madımak yanarken,Ateşler utandı yaktığından. Başbağlar’da masumlar vurulurken,Kurşunlar utandı vurduğundan. Kardeşi kardeşe bileyen cellatlar,Bir siz utanmadınız yaptıklarınızdan. ✍️ Celal Özdemir

Duvarlarına kalp resmi çizdiğim,Ortasına adımızı yazdığım,Yollarında adım adım gezdiğim;Bir Sivas’ı, bir seni unutmadım. Yazdığım şiire ilham aldığım,Her karesinde kendimi bulduğum,Kalesine çıkıp seyre daldığım;Bir Sivas’ı, bir seni unutmadım. Soğuk pınarlarında su içtiğim,Güzeller içinden seni seçtiğim,On altısında sevdana düştüğüm;Bir Sivas’ı, bir seni unutmadım. Dedemin yurdu, babamın ocağı,Gönül şehrim, yiğitlerin kucağı…Ağlıyorsam böyle hep acı acı;Bir Sivas’ı, bir seni…

Gelin olduğun gün beni öldürdün,Yurdumdan, yuvamdan edip sürdürdün.Böyle mi söz verdik birbirimize?Beni ağlatıp da eli güldürdün. Bedenim gurbette, ruhum Sivas’ta,Sen gelin olalı her günüm yasta.Doktorlar sabaha çıkmaz diyorlar,Ciğerim tükenmiş, yüreğim hasta. ✍️ Celal Özdemir

Yazın bilyeli tahta arabalar,Kışın karda çıngıraklı kızaklar…Ayaz olsa, soğuk olsa ne yazar?Beni o zamanki Sivas’a götürün. Asılırdık faytonun arkasına,Aldırmazdık adamın kamçısına.Gülüyorduk küfürle bağırmasına;Beni o zamanki Sivas’a götürün. Kapının önünde oturan kızlar,Ellerinde etaminler, kasnaklar.İşlemesinde sanki geleceğini nakışlar;Beni o zamanki Sivas’a götürün. Ramazan’da mis gibi çörekler,Üzerinde renkli renkli horoz şekerler.İftara doğru fırınlarda bekleyenler;Beni o zamanki Sivas’a götürün….