Bilmem ki hangi derdimi söylesem,
Dağ diye kumlara yaslanmışım ben.
Döküldü çiçeğim meyve vermeden,
Dal diye dikene tutunmuşum ben.
Sırrımı verecek bir dost ararken,
Dost diye düşmana anlatmışım ben.
Herkes sevdiğiyle gülüp oynarken,
Yar diye ateşe sarılmışım ben.
✍️ Celal Özdemir
Kırdın dallarımı, gül bırakmadın,Döktün saçlarımı, tel bırakmadın.Adını diyecek dil bırakmadın,Ama yine de yaşıyorum sana inat. Beni gezdirmedik çöl bırakmadın,Tükettim ömrümü, yıl bırakmadın.Ölümden öteye yol bırakmadın,Ama yine de yaşıyorum sana inat. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.001Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on…
Uzun yıllar sonraBugün haberini aldım. Evliymişsin, mutluymuşsun,İyi de bir mevkiin varmış.Mutlu bir yuva, bir de çocuğun…Ne güzel… Sevindim inan buna.Mutluluğun daim olsun,Kaderin benzemesin bana. Beni sorarsan eğer; Ne sevdan geçti, ne acılarım.Geçen sadeceSensiz ziyan yıllarım. Her gün batımındaBiraz daha artıyor sancılarım. Çok şey değişti sen gideli;Alnımda kat kat kırışıklar,Ağarmış perişan saçlar… Beni en çok üzen…
Gülmedi şu talih bana bir kere.Bel bağladım içi boş ümitlere.Şöyle bir baktım da takvimlere,Yıllar beni, ben yılları bitirmişim. Ben yârı gelsin diye bekledim.İhanet edip başkasını sevmedim.Gidenler dönmezmiş, bilmedim,O yâr beni, ben o yâri yitirmişim. Celal’ım ağlar, gülmüyor gayrı,Tükendi gençliğim, gelmiyor geri.Ölmeden bir kere görseydim bari,Umut beni, ben umudu bitirmişim. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret…
Önce evler betonlaştı,sonra kalpler. Ardındansokağımızdaki çeşme kurudu,gözlerimizdeki neşe gibi. Çocuk sesleri azaldı,kapı önleri sessizleşti.Bir zamanlar gülüşlerle doluo eski mahalleyavaş yavaş sustu. Pek bir şey kalmadı eskilerden;bir sen,bir ben,birkaç yoldaş,birkaç yaren… Ve şimdibaşımızın üstünde dönendüzeni bozuk bir evren. Beton yükseldikçeinsan biraz daha küçüldü. Ve anladım ki;şehir büyüdükçeinsan yalnızlaşıyor. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 747Bu…
Kaderimi yazan kalem,yazarken utanmadın mı?Bir kula bu kadar elem,deyip de acımadın mı? Gözüm doldu, içim yandı,sustum, dilim bağlandı.Bu yük bana ağır geldi,yüklerken utanmadın mı? Bir dur, beni bir dinle,gece girdi, içim delik.Bu kadar dert bir insananasıl sığdı, söyle? Söyle…Utanmadın mı?Utanmadın mı?Bir kula bu kadar dertyüklerken acımadın mı? Utanmadın mı?Utanmadın mı?Yüreğime vurup gittin,bir kez olsun bakmadın…