Bende umut yok ki sana olayım,
bende takat yok ki sana varayım.
Bırak kendi yaram da kanayayım,
bırak kendi ateşimde yanayım.
Bende umut yok ki sana vereyim,
dizde derman yok ki çıkıp geleyim.
Beni dert edip de üzme kendini;
uzaktan da olsa severim seni.
Bir gün yolum düşer ise oralara,
selâmımı bırakırım rüzgârlara.
Bil ki hâlâ adın vardır dualarda;
uzaktan da olsa severim seni.
✍️ Celal Özdemir
Kimi gün gidişine ağladım,Göz pınarlarım kuruyana kadar.Kimi gün duvarları yumrukladım,Avuçlarım kanayana kadar.Kimi gün çok acıdı canım,Ciğerlerim yanana kadar.Sen efendisin, ben tutsağım,Bu can bedenden gidene kadar. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 812Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Avuçla verdiklerinBir tane vermiyorsa,Sil gitsin hayatından,Kazanan sen olursun. On adım gittiklerinBir adım gelmiyorsa,Sil gitsin hayatından,Kazanan sen olursun. Sen dürüst davrandıkçaO yalan söylüyorsa,Sil gitsin hayatından,Kazanan sen olursun. Ömür harcadıklarınSaat hesaplıyorsa,Sil gitsin hayatından,Kazanan sen olursun. Erken deme, geç deme,Bir an bile bekleme;Sil gitsin hayatından,Kazanan sen olursun. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 507Bu gönderiyi paylaş: Share…
Bir hıçkırıkmış meğer,Bu aşktan arta kalan.Yılların arkasındanŞimdi benim ağlayan. Belki barışırız diyeÇıkıp sana geldiğimde,Başkaları duruyorduEvinizin penceresinde. Gidişinin haberiBeni orada yıktı.Dönmez artık diyenlerSonunda haklı çıktı. Bırakıp gidecek kadarKim sana neler anlattı?Yaşanan o günlerinDemek hiç hatırı yoktu. Bir hıçkırıkmış meğer,Bu aşktan arta kalan.Yılların arkasındanŞimdi benim ağlayan.Onmaz bir yarasın sen,Yüreğimde kanayan.Sızlıyorsun derinde,Dinmedin hiçbir zaman. Şimdi sen bir meçhulde,Bilmediğim…
Ben bozkırlarda doğdum.Veysel’den öğrendimKalp gözü ile bakmayı. Ben Anadolu’nun oğluyum,Pir Sultan’dan öğrendimOnurlu ve dik durmayı. Ben bu toprağın çocuğuyum,Hacı Bektaş’tan öğrendimDost ile dost olmayı. Ben hak yolcusuyum,Koca Yunus’tan öğrendimNefsimden uzak kalmayı. Ben hoşgörünün evladıyım,Mevlana’dan öğrendimHerkesle kardeş olmayı. Ve ben;Mustafa Kemal’den öğrendimYurduma, bayrağıma yan bakanaAyağa kalkıp meydan okumayı. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 838Bu…
Yolumun üstünde Halim’in hanı, Sivas’ta bıraktım nazlı cananı. Yardan ayrılanın tutmaz bir yanı, Yıkıl gurbet yıkıl, yıkılasın sen, Tukettin beni de tükenesin sen. Sivas yollarında kaldı gözlerim, Kızılırmak gibi çağlar gözlerim Gurbet elde tutmaz oldu dizlerim, Yıkıl gurbet yıkıl, yıkılasın sen, Tukettin beni de tükenesin sen. Kara tren düdük çalar geceden Dumanı yükselir uçar bacadan….
Aşkın acısınıyıllardır taksit taksitödedik, bitiremedik. Oysa bizseverken peşin sevmiştik… Borç bizim değildi aslında. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 773Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp