Hem erkeği hem kızı has,
duruşunda vardır klas.
İster Edirne, ister Kars;
gardaş, bize her yer Sivas!
Plakamız elli sekiz,
âlem bizden alır feyiz.
Biz kimseye diz çökmeyiz;
gardaş, bize her yer Sivas!
Nam salmışız dört bir yana,
yiğido derler namına.
İsveç, Fransa, Almanya;
gardaş, bize her yer Sivas!
✍️ Celal Özdemir
Şu milletin hâlineBakıp bakıp görmeyen var.Feryatları, figanıİşitip de duymayan var. Ömer’in adaletiDeyip deyip uymayan var.Halkı dinler gibi yapıpKendi Müslüm olmayan var. Her gün bal ile etiYiyip yiyip doymayan var.Düşman edip milletiİnadından caymayan var. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.009 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share…
Duydun mu Aysemin?Sivas’ta kar yağıyormuş.Tıpkı çocukluğumuzdaki gibi;Tane tane, lapa lapa… Duydun mu Aysemin?Gelinliğini giymiş şehir.Her yer beyaza bürünmüş.Kim bilir hangi âşıkSevdiğinin sokağından geçiyordurGecenin bu saatinde,Elleri cebinde kim bilir… Hatırladın mı Aysemin?Sen balkona çıkardın,Ben uzaktan sana bakardım.Buz tutmuş parmaklarımlaBir Malatya tütünü sarıp,Muhtar çakmağımla yakar,Ellerimi ovardım. Duydun mu Aysemin?Sivas’ta kar yağıyormuş.Tıpkı çocukluğumuzdaki gibi;Tane tane, lapa lapa… Biliyorum…
Açtım ellerimi sana, yalvarıyorum,Al canımı Allah’ım, dayanamıyorum.Bırakıp gitse de beni kor ateşlere,Sevmiştim Allah’ım, unutamıyorum. Çok canımı acıttı, beni ağlattı,Yalanmış sevgisi, aşkımı sattı.Görenler ağladı, duyanlar şaştı,Bana o zalimi unuttur Allah’ım. Heder etti gençliğimi, yıllarımı,Hiçe saydı gururumu, duygularımı.Yaşarken ölümü yaşattı dünyada,Hazana çevirip de gitti baharımı. Çok canımı acıttı, beni ağlattı,Yalanmış sevgisi, aşkımızı sattı.Görenler ağladı, duyanlar şaştı,Bana o…
Bizim mahallenin çocuklarıGöremedi hiç mutlu yarınları.Ya işkencelerde harcandılar,Ya dar ağaçlarında sallandılar,Ya da güneşsiz, nemli zindanlardaYıllarca tutsak kaldılar. Bizim mahallenin gençlerininKimi yurtsever, kimi vatanseverdi.Hepsi de gariban ailelerdendi.Fakat anlayamadılar olanları.Boşuna vuruşup, boşuna dövüştüler;Anlayamadılar birbirlerini. Hatırlarım bazen küçüktük…Aynı topun peşinden koşup,Anamızın yağ sürüp verdiği,Üstü şeker serpilmiş ekmeğiSırayla ısırıp beraber bölüşürdük…Ta ki mahalleye gelinceye kadar puştluk. Sonra darbeciler geldi.Kimi…
Üstümde askerlikten kalma parka,Uzanmışım parkta tahta bir banka.Yine meteliksizim, yine terso,Tüm sermayem birkaç otlak sigara. Sayende;Benim gidecek yerim yok,Senin yatacak yerin yok… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 510 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Bir doktor baktı yarama,Dedi ki bu başka yara.Lokman bile bulamamış,Boş yere çare arama. Dedi ilacı bulunmaz,Aşka düşen iflah olmaz.Senin yaran başka yara,Fitil tutmaz, sargı tutmaz. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 874 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp