VUSLATSIZ
Sorularım cevapsız,
Çektiklerim hesapsız.
Öyle bir sevda ki bu,
Acımasız, vuslatsız.
Gel benim imkânsızım,
Gel benim umarsızım.
Gel geçsin yürek sızım,
Ben sensiz çok ıssızım.
✍️ Celal Özdemir
Sorularım cevapsız,
Çektiklerim hesapsız.
Öyle bir sevda ki bu,
Acımasız, vuslatsız.
Gel benim imkânsızım,
Gel benim umarsızım.
Gel geçsin yürek sızım,
Ben sensiz çok ıssızım.
✍️ Celal Özdemir
Ezildim topraklar gibi,Döküldüm yapraklar gibi.Gelip bir görsen hâlimi,Sen de tanımazsın beni… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.015Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Garip ömrüm kışlara,Gözlerim hep yaşlara.Bedenim ateşlereMahkûm oldu sayende. Kimisi deli dedi,Kimi çok sevdi dedi.Kimi de güldü geçti,Heder oldum sayende. Bir başım, bir de sazım,Kalmadı tadım tuzum.Bir türlü gelmez yazım,Viran oldum sayende. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.021Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share…
Gelin olduğun gün beni öldürdün,Yurdumdan, yuvamdan edip sürdürdün.Böyle mi söz verdik birbirimize?Beni ağlatıp da eli güldürdün. Bedenim gurbette, ruhum Sivas’ta,Sen gelin olalı her günüm yasta.Doktorlar sabaha çıkmaz diyorlar,Ciğerim tükenmiş, yüreğim hasta. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.982Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share…
Felekle doğarken açmışım arayı,Mutluluk beklerken kaçırdım sırayı.Vefasız yar için terk ettim sılayı,Şimdi çöllerde gezer gezer ağlarım. Yazsam çektiklerimi deryaya sığmaz,Boşa koysan dolmuyor, dolusu almaz.Zalim gurbet elde kimseden dost olmaz,Şimdi sılamı anar anar ağlarım. Celal’ım gurbette iyi değil hâlim,Omzumdan kırılmış, tutmuyor kollarım.Nere dönsem çıkmaz oluyor yollarım,Divane gibi döner döner ağlarım. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret…
Suretin hayalimde, Sevdan yüreğimde, Kalemim elimde, Yine yazıyorum. Sonra bir sigara yakıp; Biraz sana, Biraz bana, Biraz da kadere, Kızıyor, kızıyor, kızıyorum… Yine yazıyorum bu gece,Yine dertlerimle baş başa.Bir kalem, bir kâğıt, bir de ben,Gecenin en sessiz saatinde. Yine yazıyorum…İçimde birikenleri,Söyleyemediklerimi,Kimseye anlatamadıklarımı. Her harf biraz hüzün,Her satır biraz yara.Okuyan belki anlamaz,Ama ben hafiflerim yazdıkça. Çünkü…
Sen evlisin, ben evliyim;kadermiş bu, ne diyeyim?Ne sen gel, ne ben geleyim…Affet, çocukluk sevgilim. Kan ağlasa da gözlerim,parçalansa da yüreğim;dayanır, boyun eğerim.Affet, çocukluk sevgilim. Bir zaman aynı yollardangülerek geçerdik ikimiz.Şimdi ayrı dünyalardayız;hatıranda kalayım, çocukluk sevgilim. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.020Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn…