Yaban gülüm, senin adın
Yaban ellerinde açıyorsun.
Küsmüşsün belli ki birilerine,
Sordukça susup kaçıyorsun.
Rüzgâr mı vurup geçti dalına?
Boynunu büküp duruyorsun.
Dolu mu yağıp düştü yaprağına?
İçin için her gün ağlıyorsun.
Gül artık, yine bahar gelecek,
Değmez bu hayat ağlamaya.
Gül yüzün bir gün gülecek,
Ağlama artık, kıyamam sana.
✍️ Celal Özdemir
Hazır olun ey acılarım,Çıktım yine yollara,Size doğru geliyorum. Yine kafaladı beniUslanmaz bu deli gönül.Düştü önüme, peşi sıra benSize doğru geliyorum… Hazır olun ey acılarım,Yine kardeş olacağım sizinle;Acılarla, gözyaşıyla ve kederle. Ne kadar diretsem deSöz geçmiyor bu gönüle.Yoldaşım deli gönül,Azığım ıslak bir mendil…Size doğru geliyorum… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.017 Bu gönderiyi paylaş:…
Son bir defa görmek için ben seni,Demek onca yıl boşa beklemişim.O kızdan eser yok, şaşırttın beni,Ben seni değil o kızı sevmişim… Sen değilsin yıllardır beklediğim,Olamazsın sen çocukluk sevgilim.Sen eski sen değilsin, ne diyeyim?Anladım ki ben o kızı sevmişim. Ben seni asla unutmam demiştin,Ağlayıp bana yeminler etmiştin.Şimdi soruyorum, nasıl değiştin?Ben seni değil o kızı sevmişim. Ne…
Ayrılığın acısınıBen yaşarım, ben bilirim.Yürekteki sancısınıBen yaşarım, ben bilirim. Bunca dert ile çileyiBen çekerim, ben bilirim.Sevda denen işkenceyiBen çekerim, ben bilirim. Uyku tutmayan geceyiBen yaşarım, ben bilirim.Aşkı, sevdayı, sevgiyiBen yaşarım, ben bilirim. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 761 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on…
Bakamazdı ama görürdü Veysel,Yüreğinden akardı sevgi sel sel.Tezenesiyle dokunduğu her telBirlik derdi, can derdi, insan derdi. “Gelin tanış olalım” derdi Yunus,El ele verince yaşar bir ulus.Gitsin üstümüzden artık kara pus,Kardeş deyin, can deyin, sevgi deyin. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.880 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on…
Bir gün bulut olup başında gezsem,Bir gün yağmur olup tenine düşsem,Bir gün rüzgâr olup saçında essem,Bu özlem, bu hasret biter mi bilmem? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.690 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Bizim mahallenin çocuklarıGöremedi hiç mutlu yarınları.Ya işkencelerde harcandılar,Ya dar ağaçlarında sallandılar,Ya da güneşsiz, nemli zindanlardaYıllarca tutsak kaldılar. Bizim mahallenin gençlerininKimi yurtsever, kimi vatanseverdi.Hepsi de gariban ailelerdendi.Fakat anlayamadılar olanları.Boşuna vuruşup, boşuna dövüştüler;Anlayamadılar birbirlerini. Hatırlarım bazen küçüktük…Aynı topun peşinden koşup,Anamızın yağ sürüp verdiği,Üstü şeker serpilmiş ekmeğiSırayla ısırıp beraber bölüşürdük…Ta ki mahalleye gelinceye kadar puştluk. Sonra darbeciler geldi.Kimi…