Bir ceylan yavrusu dağda geziyor,
Ağlıyor, gözünden yaşlar süzüyor.
Boynunu büküşü bana benziyor,
Benim gibi yârdan ayrılmış ceylan.
Sağ yanından vurmuş avcı belası,
Sol yanına düşmüş sevda yarası.
Hangi yana dönse yoktur çaresi,
Benim gibi candan usanmış ceylan.
Geziyor dağlarda garip, kimsesiz,
Ağlıyor tedirgince, sessiz sessiz.
Nasıl büyür yavru ceylan anasız,
Benim gibi darda kalmış bu ceylan.
✍️ Celal Özdemir
Ömrümdeki son yaprakDüşüp olsa da toprak,Sana olan sevdamıBil ki tarih yazacak. Ne Kerem ne de MecnunOlmadı böyle meftun.Unuttun mu yâr beni?Gelmez oldu mektubun. Seni böyle kim sever,Var mı böyle bir tutku?Yüreğimdeki hançerKanadıkça pas tuttu. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 940 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn…
Dün gece Ay ile dertleştik. Çok üzgündü,anlattı nedenini.Ay, Güneş’e âşıkmış,kavuşamıyormuş. “Güneş geliyor, ben gidiyorum;ben geliyorum, Güneş gidiyor…”dedi ve sitem etti. Sıra bana gelmişti. Dedim ki:“Nankör olma bu kadar.Bunda ne var?Sevmese Güneş seni,olmazdı üzerinde bu ışıklar.Sen Güneş’ten ışık alıyorsun.” Bense;“Acılarımı bir vefasızdan alıyorum.”dedim. Ve Ay utandı,bir daha hiç konuşmadı. Sonra yağmurlar yağdı…Belki de o anAy benim…
Sen sevene değil, sevdim diyene inandın.Hem beni yaktın, hem de kendin yandın.Hani ben güneştim ya, sen de dolunaydın?Sen benim canımı bilsen ne çok acıttın. Kim ne dedi de yalanlarla kandırdı seni?İnsan terk eder mi ölümüne böyle seveni?Bak, üstün tuttun benden yalan söyleyeni;Yoksa gariban diye mi terk ettin beni? İçimdeki sızıya verem diyor doktorlar.Sen açtın yüreğime…
Bak, şarkımız çalıyor Sen de duyuyor musun? Kulaklarım çınlıyor, Yoksa ağlıyor musun? Resmin elimde şimdi, Ağlayıp bakıyorum. Üşümeyesin diye Koynumda saklıyorum… Her gece aynı hüzün, Çöküyor pencereme. Adını fısıldayıp Sığınıyorum derde. Sensiz geçen yılların Hesabını kim verir? Bir ömür bekleyen kalp Sevmekten vazgeçebilir mi? Dön desen de dönemem, Yollar düğüm olmuştu. Aşk dediğin şu gönlüm,…
Şu kuşun da kanadındaymış yarası,Dertli dertli ötüp ötüp ağlıyor.Onun da benim gibi yokmuş yuvası,Benim gibi dönüp dönüp ağlıyor. Ne karaymış benim alnımın yazısı,Hâlimi görenler durup ağlıyor.Yapışmış yakama da gurbet belası,Anam sılada dizine vurup ağlıyor. Celal efkârlandı, yine coşuyor sazı,Köşelerde durup durup ağlıyor.Bir bedeni kalmış, bir de kırık sazı,Tellerine vurup vurup ağlıyor. ✍️ Celal Özdemir Bu…
Her nereye baksam, karşımdasın sen.Uykulara dalsam, düşümdesin sen.Yazdığım şiirde, türkümdesin sen.Seni unutmak mümkün mü, sevdiğim? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 915 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp