Biz çocukken
Gemilerimiz, uçaklarımız kâğıttan,
Kızların bebekleri ise çaputtandı.
Arabalarımız karpuz kabuklarından,
Umutlarımızsa temiz ve sıradandı.
Biz gençken
Fazla beklentimiz yoktu hayattan;
Evimizle eşimize bakacak kadar,
Onurluca kazanmaktı utanmadan.
Vefalı, hayırlı olacak çocuklar…
Ve şimdi
Yüzüne gülüp arkadan vuranlar,
Ağzındaki lokmaya göz koyanlar,
Yere düşünce sokmaya çalışan
İnsan donuna girmiş kara yılanlar.
✍️ Celal Özdemir 🌿
Gideceğim.Bir gün kapıyı sessizce kapatıp,hayatından çıkacağım. O an anlayacaksın:Bir insanın gidişibazen bir ölüm kadar ağırdır. Kalbimi kırdığın günaslında beni kaybettiğiniçok sonra fark edeceksin. Ben gidinceevin sessizleşecek.Duvarlar bilebenden kalan boşluğu konuşacak. Bir gecearkamdan haykıracaksın:“Gitme!” Ama sana kalansadece tek bir kelime olacak:Elveda. Kollarını açacaksın,boşluğa sarılır gibi.Saçlarını yolacaksın belki;ama zamanhiç kimse için geri dönmeyecek. Beni rüyalarında görmek içinellerini…
Aynı toprağa basar ayaklarımız,Aynı göğe kaldırırız başımızı,Ama aramıza duvar örenler var;Tuğlası korku, harcı çıkar hesabı. Birini dinden böler,Birini dilden,Birini memleketinden,Birini renginden… Oysa çocuk ağlarkenAna dili olmaz gözyaşının. Sofrada ekmek bölüşülür,Ama kalpler bölünür önce.Çünkü bazıları bilir:Birleşen halktan korkulur. Kardeşlikten söz eder meydanlarda,Sonra gizlice sınır çizerler.Aynı mahallede yaşayanları bileSelamsız komşu ederler. Bilmezler;İnsanı ayıran her sözBir gün sahibini…
Sen şiirdin,Ben de şair. Ben her gün seni yazdım,Sen bir kez bile okuyamadın… İşte bu yüzdenHep kendim yazdım,Hep kendim okudum. Sen şiirdin,Ben de şair. Yaza yazaGeldi, geçti ömür… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 832 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Hayat bıçakmış, ben ise bir kurban,Parça parça bölüp dağıttı beni.Ayırdı yuvadan, yârdan, sıladan,Diyar diyar sürdü, ağlattı beni. Mor menekşe dağım çöllere döndü,Aktı gözyaşlarım göllere döndü.Canım sandıklarım ellere döndü,Gurbet elde naçar bıraktı beni. Onun da devrilsin deryada salı,Şamar oğlanı etti hep Celal’ı.Ellere verirken köşk ile yalı,Yazıda ayazda bıraktı beni. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı:…
Riyalardan, yalanlardan,Bıktım sahte sevdalardan.Gidersem ben buralardan,Diyar diyar ara beni. Sevilmeden, sevdasız kal,Köşelerde duldasız kal.Benim gibi yuvasız kal,Köşe bucak ara beni. Terk edilip vedasız kal,Sessiz kal, sedasız kal.Karanlıkta ışıksız kal,Mumlar yakıp ara beni. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 842 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on…
Şairler şiiriniGece vakti yazar.Geceleri yazar şairlerEn güzel şiirlerini.Saatler yaklaşırken geceye,Yavaş yavaş, azar azar.İşte o zaman eski yaralarAzar ha azar. Şiir yalnızlığı,Yalnızlıkta şairi sever.İşte o zamanYürekte ne varsaKelime kelime,Satır satırSıralayıp şiirleriDışa döker. Şairler şiiriniGece vakti yazar.Bitmek bilmez o gece,Geceler uzar ha uzar.Dile gelir mısralar,Şair yazar ha yazar. Çözülür dilinde bir bir heceler,Sıralanır kafiyeler, dizeler.Ağlatsa da bazen…