Bir doğru sözün yok, hepsi yalan,
Dışın insan gibi ama ruhun yılan.
Yalanım varsa olayım ben hayvan,
Söyle zırto, söyle sen ne ayaksın?
Gülmek için başkasını ağlatmışsın,
Yiyip doyup garibi aç bırakmışsın.
Çıkar için insanlıktan çıkmışsın,
Söyle zırto, söyle sen ne ayaksın?
Fesatlık sende, nankörlük sende,
Haram parayla bonkörlük sende.
Çok zıplama, yapışırlar ensene,
Söyle zırto, söyle sen ne ayaksın?
✍️ Celal Özdemir
Ben her gün ağlıyorum,Senin bundan haberin yok.Ben her gün ölüyorum,Senin bundan haberin yok. Ben seni hâlâ seviyorum,Senin bundan haberin yok.Haberin olsa bile nafile,Çıkıp bir gün geleceğin yok… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 869 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Bugün bir dosttan haberini aldım,yüreğim sıkıştı, öylece kaldım.O anlattıkça ben maziye daldım;geçmişi andıkça ağladım bugün. Duydum bir başkasıyla evlenmişsin,kızına benim adımı vermişsin.“Onu hâlâ seviyorum.” demişsin;duyunca hıçkırıp ağladım bugün. Sen de inattın, ben de senden inat,birbirimizde arardık kabahat.Gelinin olmadım, sen bana damat;pişmanlık duyup da ağladım bugün. Duydum bir başkasıyla evlenmişsin,kızına benim adımı vermişsin.“Onu hâlâ seviyorum.” demişsin;duyunca…
Seviyor, sevmiyor diyeAkasya yapraklarından,İskambil kâğıtlarındanFal tutan çocuklardık biz. Sevince candan severdik,Bir gün görmezsek özlerdik.Hem sevip hem diyemezdik,Tertemiz çocuklardık biz. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 564 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Umutları bir bir bitmiş, tükenmiş,Yolunu şaşmış, kendini kaybetmiş.Her bir çilede saçında ak bitmiş,Kadere dargın bir kadın ağlıyor. Acıyla baktı buğulu gözleri,Yüzüne vurmuş çile çizgileri.Boğazında düğümlendi sözleri,Hayata küsmüş bir kadın ağlıyor. Anladım hâlinden, değil buralı,Gözleri yaşlı, yüreği yaralı.O da benim gibi bahtı karalı,Hıçkırıklarla bir kadın ağlıyor. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.909 Bu gönderiyi…
Yüksek topuk ayakkabılarımız,İspanyol paça pantolonlarımız,Her iki omzumuza yaydığımızGeniş yaka mintanlarımız vardı. Kocamandı insanların yüreği,Aynı giydiği mintanları gibi.Çağlayan misali akıp dururdu,Hiç eksik olmazdı saygı ve sevgi. Paçalar küçüldü, yürek daraldı,Sevgi, saygı bitti, mazide kaldı.Ey derdine yandığımın dünyası,İyi bak Celal’ım kimlere kaldı? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.953 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter)…