Hatıra defterimden düştü bir resim,
Uzandım almak için titredi ellerim.
Oğlum gördü, sordu: “Baba, bu da kim?”
Kısıldı sesim, bir şey söyleyemedim.
Eski bir dostum dedim, inanmadı buna,
Üzüldü, yine de geldi sarıldı boynuma.
“Çok mu sevdin?” diyerek sorunca bana,
Utanıp titredim, bir şey söyleyemedim.
Meğer ne çok sevmişim ben böyle seni,
Kim bilir neredesin, kim tutuyor ellerini.
Yıllarca çektiğim yüreğimin dertlerini
Ben kendi kendime bile söyleyemedim.
✍️ Celal Özdemir
Benim sevdiğim Sivaslı,Evleri mavi teraslı.Özenip yaratmış Allah,Sanki meleklerden aslı. Davullara vurulsun,Düğünümüz şen olsun.Kaynananın kollarıOynamaktan yorulsun. Benim sevdiğim Sivaslı,Kara gözlü, kara kaşlı.Asalet vardır soyunda,Yiğidolardandır aslı. Davullara vurulsun,Düğünümüz şen olsun.Kaynananın kollarıOynamaktan yorulsun. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 778 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share…
Uzak bir hastanenin odasında,yatıyorum hasta karyolasında.Gel ki son bir defa göreyim seni;belki de bu gece en son fasıla. Her gece adını anıyormuşum,ateşler içinde yanıyormuşum.Uyanınca annem söylüyor bana:ben uyurken bile ağlıyormuşum. Penceremde solgun bir ay ışığı,yastığımda hasretinin ağırlığı.Eğer bu gece kapanırsa gözlerim,bil ki son sözüm yine sen olursun. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 770…
Kimimiz halk dedik,Kimimiz millet dedik.Anlamadık birbirimizi,Aslında aynı şeyi söyledik. Gelin artık bir olalım,Uykulardan uyanalım.Düşmanlar kapıya dayanmış,Gelin birlikte karşı koyalım. Yok artık sağı solu,Pusuda bekliyor elin oğlu.Düşmanlar aşmadan hududu,Olalım yarınların umudu. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.806 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share…
Sana yârim dedim diye,Diyen dilim düşman şimdi.Gönül verip sevdim diye,Seven gönlüm düşman şimdi. Saçlarını sevdim diye,Tutan elim düşman şimdi.Laf, söz dinlemedim diye,Bütün dostlar düşman şimdi. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 569 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Dün gece Ay ile dertleştik. Çok üzgündü,anlattı nedenini.Ay, Güneş’e âşıkmış,kavuşamıyormuş. “Güneş geliyor, ben gidiyorum;ben geliyorum, Güneş gidiyor…”dedi ve sitem etti. Sıra bana gelmişti. Dedim ki:“Nankör olma bu kadar.Bunda ne var?Sevmese Güneş seni,olmazdı üzerinde bu ışıklar.Sen Güneş’ten ışık alıyorsun.” Bense;“Acılarımı bir vefasızdan alıyorum.”dedim. Ve Ay utandı,bir daha hiç konuşmadı. Sonra yağmurlar yağdı…Belki de o anAy benim…
Ömür dikenli bir yolmuş,Geze geze ben usandım.Yaşamak kördüğüm olmuş,Çöze çöze ben usandım. Hayat kâğıt, ben bir kalem,Yaza yaza ben usandım.Beni bulmuş bunca elem,Dize dize ben usandım. Gülmek benim neyime?Ağlamaktan ben usandım.Yaşlar doldu gözlerime,Çağlamaktan ben usandım. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.601 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on…