Yaşamak zormuş gurbette,
Ölüyorum her saatte.
Gurbet denen bu illette,
Zordayım gardaşım, zorda.
Bir yandan başım belada,
Bir yandan gönlüm sılada,
Bir yandan aklım o yârda,
Zordayım gardaşım, zorda.
Yaralandım, saranım yok,
Ahvalimi soranım yok.
Düşman dersen dostundan çok,
Zordayım gardaşım, zorda.
Bir yandan başım belada,
Bir yandan gönlüm sılada,
Bir yandan aklım o yârda,
Zordayım gardaşım, zorda.
✍️ Celal Özdemir
Sararmış bir resim buldum çekmecenin dibinde,Gülüşün kalmış içinde, ben kalmamışım sende.Zaman buruşturmuş bizi, köşeleri yırtık,Bakınca anladım… en çok hatıralar kırık. Bir arka yüzü var yazısız, suskun ve yarım,Ne sen beni sorarsın, ne ben sana varım.Gençliğim bakıyor gözlerimden bana,Bir “keşke” asılı kalmış o eski zamana. Resmi yerine koydum, kalbim titredi bir an,Bazı aşklar saklanır…Sararsa da silinmez…
Topla meyhaneci masayı usuldan,bir daha gelmeyeceğim, haberin olsun.Temelli gidiyorum ben buralardan;helal et hakkını, benden de helal olsun. Sen benden çektin, ben de hayattan;mutlu mu bilmem bu hâllere bırakan.Vakit geldi, gidiyorum ben buradan;dönmem artık bir daha, tövbeler olsun. Belki evim yuvam yine olmayacak,belki de bir durakta ömrüm son bulacak.O vefasız öldüğümü duymayacak;helal et hakkını, benden de…
Her gün seni görmekten,Rüyam yorgun, düş yorgun.Her gün yol beklemekten,Bahar yorgun, kış yorgun. Her gün sitem yazmaktan,Divit yorgun, el yorgun.Sana türkü yakmaktan,Nefes yorgun, dil yorgun. Kerem gibi yanmaktan,Ateş yorgun, köz yorgun.Ferhat gibi ağlamaktan,Yaşlar yorgun, göz yorgun. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 795 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share…
Birazdan gelir ölüm,Buraya kadar yolum.Yürek yorgun, ben yorgun,Hoşça kal yaban gülüm. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 856 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Hani o yâr bir gün gelecekti?Yarama merhem sürecekti.Alıp beni buradan gidecekti,Bana yalan söylediniz yıllar. Bitti takvimler yaprak yaprak,Aklıma bile gelmedi saymak.Kucaklar yakında kara toprak,Bana yalan söylediniz yıllar. Şimdi saçlarıma aklar doldu,Kırıldı dalım, güllerim soldu.O yâr için ömrüm ziyan oldu,Bana yalan söylediniz yıllar. Bitti takvimler yaprak yaprak,Aklıma bile gelmedi saymak,Kucaklar yakında kara toprak,Bana yalan söylediniz yıllar….
Yüksek topuk ayakkabılarımız,İspanyol paça pantolonlarımız,Her iki omzumuza yaydığımızGeniş yaka mintanlarımız vardı. Kocamandı insanların yüreği,Aynı giydiği mintanları gibi.Çağlayan misali akıp dururdu,Hiç eksik olmazdı saygı ve sevgi. Paçalar küçüldü, yürek daraldı,Sevgi, saygı bitti, mazide kaldı.Ey derdine yandığımın dünyası,İyi bak Celal’ım kimlere kaldı? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.875 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter)…