Ne Almanya, ne İsveç, ne Fransa,
Gözümde yok, her yanı altın olsa.
Hasretim dönüştü kedere, yasa,
Tut elimden götür beni Sivas’a.
Gurbetin her yeri mahpustan beter,
Sılamın hasreti burnumda tüter.
Bu kadar ayrılık, bu hasret yeter,
Tut elimden götür beni Sivas’a.
Sivas’ın gülleri açmıştır şimdi,
Dereler çağlayıp coşmuştur şimdi.
Anam yollarıma çıkmıştır şimdi,
Tut elimden götür beni Sivas’a.
✍️ Celal Özdemir
Sen aklıma düşünceBen de hüzne düşerim.Hüzün mateme,Matem de geceme düşer… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.704Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Bana bir mektup yollamışsın,Gelin olduğunu yazmışsın.Islanıp dağılmış yazılar,Belli ki yazarken ağlamışsın. Bana beni unut diyorsun,Bunları sen mi söylüyorsun?Unutmak kolaysa gül Ayşe’m,Sen neden beni unutmuyorsun? Zor da olsa alışacağız,Unutmaya çalışacağız.Bu dünyada bacımsın ama,Biz ahirette kavuşacağız. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.072Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share…
Sivas’ın bağrında bir mavi düş,Sessizce uzanır Hafik gölü.Rüzgârı serindir, suyu berrak,Yüreğe dokunur her bir yolu. Sabahında kuşlar türküler söyler,Akşamında göl aynaya döner.Gurbetten bakanın içi sızlar,Hafik deyince gönül hep döner. Bir taşında çocukluk saklıdır,Bir dalında eski hatıralar.Kim bir kez sevdiyse bu diyarı,Hafik kalbinde ömür boyu yaşar. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 968Bu gönderiyi paylaş:…
Bunca yıl geçtikten sonra,Gelsen de razı değilim.Yürek olmuş paramparça,Sevsen de razı değilim. Bırak kalsın yaş gözümde,Silsen de razı değilim.Bundan sonra her sözündeDursan da razı değilim. Silindi gençliğim, ömrüm,Yazsan da razı değilim.Gönlüm olmuş düğüm düğüm,Çözsen de razı değilim. ✍️ Celâl Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.476Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share…
Bizim mahallenin çocuklarıGöremedi hiç mutlu yarınları.Ya işkencelerde harcandılar,Ya dar ağaçlarında sallandılar,Ya da güneşsiz, nemli zindanlardaYıllarca tutsak kaldılar. Bizim mahallenin gençlerininKimi yurtsever, kimi vatanseverdi.Hepsi de gariban ailelerdendi.Fakat anlayamadılar olanları.Boşuna vuruşup, boşuna dövüştüler;Anlayamadılar birbirlerini. Hatırlarım bazen küçüktük…Aynı topun peşinden koşup,Anamızın yağ sürüp verdiği,Üstü şeker serpilmiş ekmeğiSırayla ısırıp beraber bölüşürdük…Ta ki mahalleye gelinceye kadar puştluk. Sonra darbeciler geldi.Kimi…
Sen aklıma düşünce,Sabah olmuyor gece.Yüzüm avuçlarımda,Ağlıyorum sessizce. Elimde fotoğraflar,Her birinde anılar.Bu gecede nöbetçiYürekteki yaralar. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 399Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp