Hazır olun ey acılarım,Çıktım yine yollara,Size doğru geliyorum. Yine kafaladı beniUslanmaz bu deli gönül.Düştü önüme, peşi sıra benSize doğru geliyorum… Hazır olun ey acılarım,Yine kardeş olacağım sizinle;Acılarla, gözyaşıyla ve kederle. Ne kadar diretsem deSöz geçmiyor bu gönüle.Yoldaşım deli gönül,Azığım ıslak bir mendil…Size doğru geliyorum… ✍️ Celal Özdemir

Yürürken küt saçlarını savuran,Bakışıyla yüreğimi dağlayan,Giderken “Dur, gitme!” diye ağlayan,Ben seni değil, o kızı sevmiştim. Korkma sakın kuru bir merhabamdan,Korkma benim içime ağlamamdan,Korkma benim kabuk tutmuş yaramdan.Ben seni değil, o kızı sevmiştim. Bu aşkın üstünden seneler geçti,Çocuklar bile boyumuzu aştı,Ömür geldi geçti, saça ak düştü,Ben seni değil, o kızı sevmiştim. ✍️ Celal Özdemir

Ağlattın Yine Beni Dün sen aklıma düştün de,Hayallerimden geçtin de,Yaralarımı deştin deAğlattın lan yine beni. Bir dosttan aldım haberi,Demek gülmedin ben gibi.Bulamamışsın dengini,Ağlattın lan yine beni… Sen benim ilk bakışımdın,Döktüğüm ilk gözyaşımdın.Seni ben mutlu sanmıştım,Ağlattın lan yine beni… Ey benim çocukluk aşkım,İlk göz ağrım, ilk bakışım.Islandı kirpiğim, kaşım,Ağlattın lan yine beni… ✍️ Celal Özdemir

Canımdan çok severim,Uğrunda kan veririm.Canım, kanım, her şeyim,Türkiye’m memleketim. Bölemez kimse seniEzmeden bu bedeni.Sensin yurtların en’i,Türkiye’m memleketim. Taşına, toprağına,Gülüne, yaprağına,Kurban olurum sana,Türkiye’m memleketim. ✍️ Celal Özdemir

Dün gece Ay ile dertleştik. Çok üzgündü,anlattı nedenini.Ay, Güneş’e âşıkmış,kavuşamıyormuş. “Güneş geliyor, ben gidiyorum;ben geliyorum, Güneş gidiyor…”dedi ve sitem etti. Sıra bana gelmişti. Dedim ki:“Nankör olma bu kadar.Bunda ne var?Sevmese Güneş seni,olmazdı üzerinde bu ışıklar.Sen Güneş’ten ışık alıyorsun.” Bense;“Acılarımı bir vefasızdan alıyorum.”dedim. Ve Ay utandı,bir daha hiç konuşmadı. Sonra yağmurlar yağdı…Belki de o anAy benim…