Gözlerini tabloma çizdim,
Bakışını zihnime.
Sözlerini şiirime yazdım,
İsmini kalbime.
Vazgeç desem de
Bazen kendi kendime,
İnadına giriyorsun
O gece düşlerime.
Sabah kalkıyorum;
Yanımda yoksun.
Düşünüyorum çaresizce…
Bir acı düşüyor o an içime,
Vuruyor
Yüreğime, yüreğime.
Ve bunlardan
Senin hiç haberin yok.
Bilmiyorsun sevdiğimi,
Bilmiyorsun
Neler çektiğimi.
Resmine kaç kere bakıp
Derin derin iç çektiğimi.
Görmüyorsun hâlimi…
Bilme zaten, görme sakın.
Öğrenince belki de diyeceksin:
“Bu adam deli mi?”
Boş ver be gülüm,
Bir hayal zaten benimki…
✍️ Celal Özdemir