Sen gidince bu şehirden; Tüm şehir zindana döndü, Güneş bir daha doğmadı. Mevsimler hazana döndü, Baharı gören olmadı. Sen gidince bu şehirden; Akasya çiçek açmadı, Hanımeliler kokmadı. Martılar kanat çırpmadı, Sen gidince bu şehirden. Sen gidince bu şehirden Hangi duvara yaslansam, Duvar üstüme yıkıldı. Hangi dala tutunduysam, O dal dibinden kırıldı. Sen gidince bu şehirden, […]
Böyle değildin eskiden, Ne oldu sana böyle yar? Daha dün el ele iken, Aramıza ördün duvar. Sende sevdin, etme inkar. Hemde en az benim kadar. Şimdi inkar etsen bile, Bu aşkı bilen Allah var. Yalanmış bütün duygular, Benim için ağlamalar. Şimdi gelde gör halimi Hayatım oldu tarumar. Celal Özdemir
Toprak idim çöle döndüm. Yaprakdım gazele döndüm. Birgün gün yüzü görmeden, Ne tez geldin geçtin ömrüm? Goncayken soldu güllerim. Uçup gitti bülbüllerim. Titriyor ayağım elim, Ne tez geldin geçtin ömrüm? Aklar düştü saçlarıma. Hazan vurdu baharıma. Karlar yağdı dağlarıma, Ne tez geldin geçtin ömrüm? Celal Özdemir
Çözemediğimsin sen. Özleyipte yanına, Gelemediğimsin sen. Hapsettim duygularımı, Yüreğimin zulasına. Azad edip sevdiğimi, Diyemediğimsin sen. Ömür dökerken gazel, Bilmem ödeyebilir mi, Yorgun yüreğim, Bir daha aşka bedel? En güzeli uzaktan sevmek ! Seni uzaktan sevmekte güzel… Celal Özdemir
Boynuna sarılacağım, Kollarında uyuyacağım, Anneler gününü kutlayacağım, Benim hiç annem olmadı. Saçlarımı okşayacak, Ağlayınca susturacak, Koruyup ta kollayacak, Benim hiç annem olmadı. Hastalanınca üzülen, Soğuklarda üstümü örten, Kalkıp bana çorba pişiren, Benim hiç annem olmadı. Elbiselerimi ütüleyen, Sonra okula yolcu edip gönderen, Akşamları yolumu bekleyen, Benim hiç annem olmadı. Düşünce tutup elimden, Acılarımı geçsin diye […]
Tanımak istersen birini; Düşüyormuş gibi yap, Yere bırak kendini! Dost olan, gelip tutar elini. Düşman olan, yoklar cebini. Celal Özdemir