Bıktım nazlarından, yalanlarından,
kendini beğenmiş tavırlarından.
Daha fazlasını çekemez bu can;
nereden incelirse
kopsun oradan…
Ne sözlerine kaldı inancım,
ne de gözlerinde eski bir ışık.
Bir zamanlar gönül verdiğim yar
meğer kalbime düşen
en büyük yanılgıymış.
Artık ne yolunu beklerim,
ne adını anarım gecelerde.
Kırıldıysa gönül bir yerinden,
bırak kader ne yazdıysa
kopsun oradan…
✍️ Celal Özdemir