UMUTLARIM KÜLE DÖNDÜ

Çok salladım ben eleği,
Dolduramadım küleği.
Felek sırtıma giydirdi
Ateşten beter gömleği.

Yeşil bağım çöle döndü,
Gözyaşlarım sele döndü.
Böylesi de yaşamak mı?
Umutlarım küle döndü.

Ne evim var ne de yuvam,
Boşa geçti bunca zaman.
Kimseye etmem şikâyet,
Felekledir benim davam.

✍️ Celal Özdemir

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir