SEVDİĞİMİN UĞRUNA
Canımdan can istesen
Düşünmeden veririm.
Ecel olup gel desen,
Çekinmeden gelirim.
Ben sevince güzelim,
Ölümüne severim.
Sevdiğimin uğruna
Bu canımı veririm.
✍️ Celal Özdemir
Canımdan can istesen
Düşünmeden veririm.
Ecel olup gel desen,
Çekinmeden gelirim.
Ben sevince güzelim,
Ölümüne severim.
Sevdiğimin uğruna
Bu canımı veririm.
✍️ Celal Özdemir
Bir yâr sevdim Hezeli,Yanakları gamzeli.Salınır suya gider,Tozanlı’nın güzeli. Çıkmış yayla düzüne,Sürme çekmiş gözüne.Söyleyin babasına,Gelsin artık sözüne. Bu dağlar sıra dağlar,Altında dere çağlar.Kaybettim ben o yâri,Gözlerim durmaz ağlar. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.614 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Sivas Atatürk Lisesi’nde,Son dersin son zilinde,Bir köşede beklerdim,Bir daha göreyim diye. Kalbim çarpardı sessizce,Gözlerim hep yolunda.Bir gülüşün yeterdi bana,Çiçekler açardı içimde. Bir adını söyleyemedim,İçimde kaldı o sevdan.Yıllar geçse de aradan,Unutamıyorum, inan. Koridorlar boşalırken,Kalbim telaş içinde.Bir tebessüm yeterdi bana,Dünyalar benimdi yine. Adımların yankılanırdı,Okulun merdivenlerinde.Göz göze gelir miyiz diye,Beklerdim her seferinde. Sen geçip giderdin usulca,Ben susardım yerimde.Söyleyemediğim…
Sen bırakmıştın beni;Gecelerde uykusuz,Kızgın çöllerde susuz,Yarimden umutsuz,Köşelerde kimsesiz…Sen bırakmıştın beni;Hatırladın mı, soysuz? Şimdi sorarım kendime,Hangi gün, hangi vakit?Bir selamın, bir sesinGelir mi diye ümit…Ama rüzgâr bile sustu;Adın kaldı içimde. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 876 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on…
Sorarsanız ben nerdeyim;gurbetin gurbetindeyim.Acıdayım, kederdeyim;gurbetin gurbetindeyim. Ne kapımı çalanım var,ne hâlimi soranım var.Ne sesimi duyanım var;gurbetin gurbetindeyim. Gündüz biter, güneş batar,hüzün çöker katar katar.Ne yerim var ne yurdum var;gurbetin gurbetindeyim. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 942 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share…
İnsanlık can çekişiyor,Namus dediğiniz komada. Vicdanı, savcı gelecek diyeBekletiyorlar morgda. Şerefi dün defnettiler,Şimdi yatıyor mezarda. Din ise tüccarın eline düşmüş,Satıyor Allahsızlar pazarda. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.860 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Yanarken ağaçlarçatırdayarak bağırıyorlardı. Doğarken beşiğimiz,doyarken kaşığımız,kapımız, eşiğimiz olangüzelim ağaçlar… Tavşanlar, sincaplar,yılanlar, böcekler,kuşlar, kelebekler,ceylanlar, geyikleralev alev yanıyorlardı. Siyaha dönüşürken yeşillikleralevlere doğru uçuyordu keklikler.Belli ki eşini ya da yavrusunu arıyorlardı.Ateşte yanmayanlar nereden bilsinler? Ateş düştüğü yeri yakıyor…Kimi ağaçlar için kendisi de yanıyor,kimi umarsızca gülüp oynuyor.Yanan sadece canlılar değil ki;bir ülkenin geleceği yanıyor… Bir gün küle döner bu…