DÜŞÜNCE AKLIMA
Düşünce o kız aklıma,
Kafam oluyor bir dünya.
Ben yanarken acılarla,
Mutlu mudur uzaklarda?
Geceler sorar adını,
Sessizlik sarar odamı.
Bir zamanlar benim olan,
Hatırlar mı hâlâ beni?
✍️ Celal Özdemir
Düşünce o kız aklıma,
Kafam oluyor bir dünya.
Ben yanarken acılarla,
Mutlu mudur uzaklarda?
Geceler sorar adını,
Sessizlik sarar odamı.
Bir zamanlar benim olan,
Hatırlar mı hâlâ beni?
✍️ Celal Özdemir
Geçtiğimiz o yollarıGezdikçe canım acıyor.Mazimdeki yaralarıDeştikçe canım acıyor. Çıkmıyorum meyhaneden,İçtikçe canım acıyor.Resmin düşmüyor elimden,Baktıkça canım acıyor. El ele tutuşanlarıGördükçe canım acıyor.Her gün büyüyor özlemim,Sevdikçe canım acıyor. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.708Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Yazın bilyeli tahta arabalar,Kışın karda çıngıraklı kızaklar…Ayaz olsa, soğuk olsa ne yazar?Beni çocukluğuma götürün. Asılırdık faytonun arkasına,Aldırmazdık adamın kamçısına,Gülüyorduk küfürle bağırmasına…Beni çocukluğuma götürün. Kapının önünde oturan kızlar,Ellerinde etaminler, kasnaklar,İşlemesinde sanki geleceğini nakışlar…Beni çocukluğuma götürün. Ramazanda mis gibi çörekler,Üzerinde renkli horoz şekerler,İftara doğru fırınlarda bekleyenler…Beni çocukluğuma götürün. Arife günü yapılırdı hurmalar,Aşure, sütlaç, yaprak sarmalar,Bayramda şeker toplayan…
Bugün gördüm hemşoyu,Değişmiş huyu suyu.Ben ne yapayım dedi,Senin gibi tersoyu. Hele bak şu zilliye,Almadı beni ciddiye.İnşallah gönlü düşer,Benden daha deliye. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 430Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Bir yiğit yaşardı Sivas elinde;Efsaneydi o âlemin dilinde.Tespihi elinde, hançer belinde,Zalimlerin korkusuydu Yadigâr. Hep dağıtırdı ne varsa elinde,Taht kurmuştu fukaranın gönlünde.Fukara beklerdi dönüş yolunda,Gariplerin babasıydı Yadigâr. Evinin önünde kerpiçten duvar,Diz çöktü önünde kabadayılar.Küçüğünü sever, büyüğü sayar,Adamların adamıydı Yadigâr. Tiril tiril kumaştandı urbası,Yumurta topuktu ayakkabısı.Asfaltlarda yankılanırdı sesi,Kükreyen aslan gibiydi Yadigâr. Kalleşler bir gün ona pusu kurdu,Üç…
Sen sevene değil, sevdim diyene inandın.Hem beni yaktın, hem de kendin yandın.Hani ben güneştim ya, sen de dolunaydın?Sen benim canımı bilsen ne çok acıttın. Kim ne dedi de yalanlarla kandırdı seni?İnsan terk eder mi ölümüne böyle seveni?Bak, üstün tuttun benden yalan söyleyeni;Yoksa gariban diye mi terk ettin beni? İçimdeki sızıya verem diyor doktorlar.Sen açtın yüreğime…
Yâr, sana türküler yazdım,Yazdıkça kâğıt ağladı.İsyan edip yaptığına,Mürekkep, divit ağladı. Artık bana yaramazsın,Daha beni bulamazsın.Yanıp yanıp küle döndüm,Görsen de tanıyamazsın. Yüreğime koydun acı,Ellere sürdün ilacı.Hani seviyordun beni,Böyle mi sevdin yalancı? Artık bana yaramazsın,Daha beni bulamazsın.Yanıp yanıp küle döndüm,Görsen de tanıyamazsın. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.532Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share…