Ben seni insan sanmıştım,
Hiç insanlık yokmuş sende.
Her sözüne inanmıştım,
Doğru bir laf yokmuş sende.
Sana şiirler yazmıştım,
Bir harf bile çokmuş sana.
Arkandan hep ağlamıştım,
Tek bir damla çokmuş sana.
Sende vicdan var sanırdım,
Zerre bile yokmuş sende.
Uğrunda yıllar harcadım,
Ben çok çektim, sıra sende.
✍️ Celal Özdemir
Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.218 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Her gün toprağaDüşüyor bir iki çocuk.Kiminin evi sıvasız,Kiminin camı yok… Millete bakıyorum, çıt yok.Düşünüp soruyorum:Vatan mı ucuzladı,Biz mi şerefsiz olduk? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.025 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Taşı sevsem, taş dururdu yerinde.Adım Mecnun oldu elin dilinde.“Öl.” dedin de ölmedim mi yolunda?Ben peşinden koşa koşa yoruldum… Ne çöller aştım senin sevdan ile,Her günüm ızdırap her günüm çile.Kuru selamın yeterdi gönlüme,Ben yolunda yana yana yoruldum. Şimdi sensiz gecelerim zindandır,Dertler benim, sevinç bana yabandır.Bir bakışın ömrüme koca bahardır,Ben sevdaya yana yana yoruldum. ✍️ Celal Özdemir…
El sözüne baktık, ele inandık,Boş yere küstük, boşuna darıldık.Şimdi iki yabancıyız biz artık,Seninle bir dost bile kalamadık. Ne zormuş böyle sevip de ayrılmak,Önce sevgiliyken şimdi el olmak.Selam verip hatırını soracakSeninle bir dost bile kalamadık. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.963 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn…
Omzuna yasladığım başımıben şimdi taşlara yaslıyorum.Gözümden süzülen gözyaşımıtaşlara dökerek süslüyorum. Bir zamanlar sen vardın yanımda,şimdi sessiz geceler var.Adını fısıldadıkça rüzgârayüreğimde büyür yar. Taşlar bile dinler hâlimi,geceler bana sırdaş olur.Senin bıraktığın boşluktabir ömür yalnızlık durur. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 856 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn…
Mecnunum sayende, gördüğün gibi,Perişan hâlimden utanıyorum.Ayaktayım diye sanma ki diri;Gittiğin gün öldüm, yaşamıyorum. Gözlerim yollarda kaldı bir süre,Her gelen gölgede seni arıyorum.Sorarsan hâlimi, söyleyeyim dürüstçe:Sensiz geçen günleri sayamıyorum. Yıkıldı içimde kurduğum dünya,Bir daha eskisi gibi olmuyorum.Adını ansalar yanıyor bağrım,Ben artık sensiz de yaşayamıyorum. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.812 Bu gönderiyi paylaş: Share…