Nefesim tükenip ölene kadar,
Bu can bu bedenden gidene kadar,
Sarsa da beni kapkara bir mezar,
Seni mahşerde bile seveceğim.
Dilimi parça parça koparsalar,
Asıp darağacında sallasalar,
“Son sözün nedir?” diyerek sorsalar,
Ben senin adını söyleyeceğim.
Seni duyup yüzünü görmesem de,
Nerede olduğunu bilmesem de,
Duyunca beni geri dönmesen de,
Ben seni her gün hep bekleyeceğim.
✍️ Celal Özdemir
Yalanmış kız sevgin, aşkın,Dünyamı başıma yıktın.Buldun benim gibi şaşkın,Seni affetmeyeceğim. Çok ağlattın sen seveni,Yaşarken öldürdün beni.Toprak kabul etmez seni,Seni affetmeyeceğim. Bir gün görmesen ağlardın,Ben Güneş’tim, sen de Ay’dın.Kim ne dedi, kime kandın?Seni affetmeyeceğim. Döndün özünden, sözünden,Ben Mecnun oldum yüzünden.Düştün Celal’ın gözünden,Seni affetmeyeceğim. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 882 Bu gönderiyi paylaş: Share on…
Yüreğimde koca bir sevda,Omuzlarımda yalan dünya.Anlatamadan derdimi kimseye,Yaşadım durdum yıllarca… Gün geldi içime attım,Gün geldi sessizce yandım.Kimse bilmedi hâlimi,Ben kendi kendime ağladım. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 910 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Akşam olur yine başlar acılar, Tazelenir yüreğimde sızılar. Öyle ıssız, öyle yalnız kaldım ki; Bir ben varım birde suskun duvarlar… Ne acı böyle severek ayrılmak, Acıların içinde yalnız kalmak. Ben yalnızlardayım sen meçhullerde, Dokunuyor bana böyle yaşamak… Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.028 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share…
Mecnunum sayende, gördüğün gibi,Perişan hâlimden utanıyorum.Ayaktayım diye sanma ki diri;Gittiğin gün öldüm, yaşamıyorum. Gözlerim yollarda kaldı bir süre,Her gelen gölgede seni arıyorum.Sorarsan hâlimi, söyleyeyim dürüstçe:Sensiz geçen günleri sayamıyorum. Yıkıldı içimde kurduğum dünya,Bir daha eskisi gibi olmuyorum.Adını ansalar yanıyor bağrım,Ben artık sensiz de yaşayamıyorum. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.763 Bu gönderiyi paylaş: Share…
Güneş battı, hüzün bastı,gün karardı, kuşlar sustu.Ben hiç böyle olmamıştım;içime bir ateş düştü. Beceremedik sevmeyi,huy ettik küsüp gitmeyi.Ne çok istiyorum bilsenseni son defa görmeyi. Bir gün yolum düşer isesessiz geçen o sokaktan,bil ki hâlâ izlerin varyüreğimin en derin katından. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 963 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share…