Kesseler dilimi lime lime,
Ben her gün adını diyeceğim.
İster sev beni, istersen sevme,
Ben seni severek öleceğim…
Seninle her anım zulüm olsa,
Senden gelen zulmü çekeceğim.
Bu aşkın sonunda ölüm olsa,
Ben seni severek öleceğim…
Celal’ım adım atmam özümden,
Elbet bir gün ben de öleceğim.
Nefes aldıkça dönmem sözümden,
Ben seni severek öleceğim…
✍️ Celal Özdemir
Solmuş eski resimlerde,Yürekteki derinlerde.O çocukluk günlerindeKaybolup yitmiş aşkımız. Baktı baktı, tanımadı.Anlattım, hatırlamadı.Demek her şey yalanmış,Yok olup bitmiş aşkımız. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.093Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Bu kaçıncı mevsim, kaçıncı bahar?Gelmen için daha ne kadar yıl var?Birer birer sararıp soldu şimditakvimlerden kopardığım yapraklar. Günlere hafta ekledim,haftalara ay ekledim.Aylara yılı ekledim;yine de yar, sen gelmedin. Nerelerdesin? Söyle, ben geleyim.Mutlu musun, mutsuz musun bileyim.Varsa Tanrı’dan benim bir dileğim,dünya gözüyle son defa göreyim. Günlere hafta ekledim,haftalara ay ekledim.Aylara yılı ekledim;yine de yar, sen gelmedin….
Kaderimle bir olup beni ağlattın,Yarama tuz bastın, her gün kanattın.Öldürmek mi yoksa senin bana kastın?Öleyim de sen ağla bundan sonra. Gelmem daha kapına, adını bile anmam.Çok canımı acıttın, artık dayanamam.Yüzümü yere eğdirdin, burada duramam.Gideyim de sen ağla bundan sonra. Senden böyle zalimliği hiç ummazdım,Seni sevmekle kendi mezarımı kazdım.Ben seni yüreğime sevgi ile yazdım,Sileyim de sen…
Sivas’ta kar yağınca her şey susar. Sokaklar değil, insanın içi susar. Adımlar bile yavaşlar, sanki kimse kimseyi uyandırmak istemez geçmişten. Ben bir akşam senin adını söyledim karın içine. Kimse duymadı. Ama ben duydum. Çünkü bazı isimler dışarıdan değil içeriden yankılanır. Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 180Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share…
Yüksek topuk ayakkabılarımız,İspanyol paça pantolonlarımız,Her iki omzumuza yaydığımızGeniş yaka mintanlarımız vardı. Kocamandı insanların yüreği,Aynı giydiği mintanları gibi.Çağlayan misali akıp dururdu,Hiç eksik olmazdı saygı ve sevgi. Paçalar küçüldü, yürek daraldı,Sevgi, saygı bitti, mazide kaldı.Ey derdine yandığımın dünyası,İyi bak Celal’ım kimlere kaldı? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.037Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share…
Biz çocukkenGemilerimiz, uçaklarımız kâğıttan,Kızların bebekleri ise çaputtandı.Arabalarımız karpuz kabuklarından,Umutlarımızsa temiz ve sıradandı. Biz gençkenFazla beklentimiz yoktu hayattan;Evimizle eşimize bakacak kadar,Onurluca kazanmaktı utanmadan.Vefalı, hayırlı olacak çocuklar… Ve şimdiYüzüne gülüp arkadan vuranlar,Ağzındaki lokmaya göz koyanlar,Yere düşünce sokmaya çalışanİnsan donuna girmiş kara yılanlar. ✍️ Celal Özdemir 🌿 Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.928Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter)…