Hasretin çöktüğü zaman,
Tütüyor başımda duman.
Ölmeden gelsen ne olur?
Yok mu sende hiç din, iman?
Seninim derdin, el oldun,
Ansızın estin, yel oldun.
Benim olacak sanmıştım,
Şimdi gözümde sel oldun.
Yalanmış senin her sözün,
Yaş dolsun senin de gözün.
Olsaydı çıkıp gelirdin,
Yüzüme bakmaya yüzün.
✍️ Celal Özdemir
Sen şiirdin,Ben şair. Ben yazdım ama,Sen okuyamadın. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 350 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Aynı toprağa basar ayaklarımız,Aynı göğe kaldırırız başımızı,Ama aramıza duvar örenler var;Tuğlası korku, harcı çıkar hesabı. Birini dinden böler,Birini dilden,Birini memleketinden,Birini renginden… Oysa çocuk ağlarkenAna dili olmaz gözyaşının. Sofrada ekmek bölüşülür,Ama kalpler bölünür önce.Çünkü bazıları bilir:Birleşen halktan korkulur. Kardeşlikten söz eder meydanlarda,Sonra gizlice sınır çizerler.Aynı mahallede yaşayanları bileSelamsız komşu ederler. Bilmezler;İnsanı ayıran her sözBir gün sahibini…
Şerefini üçe satanlardan,Helale haram katanlardan,Çıyanlardan, yılanlardan,Tedirginim dost, tedirgin. Ana baba saymayanlardan,Hak yolundan çıkanlardan,Hakikati duymayanlardan,Tedirginim dost, tedirgin. Garibin urbasını giyenlerden,Yetimin hakkı yiyenlerden,Çakallardan, tilkilerden,Tedirginim dost, tedirgin. Dostun bile dostluğundan,Namerdin puştluğundan,Bugünümden, yarınımdan,Tedirginim dost, tedirgin. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 807 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email…
Dağıt saçlarını göğsüm düzüne,Yüreğime yorgan eyle sevdiğim.Ben seni sevdiysem bundan kime ne?Elin sözüne güvenme sevdiğim. Bir gün çizgiler düşerse yüzüne,Benden başka bakan olmaz sevdiğim.Bel bükülür, sızı iner dizine,Benden başka çeken olmaz sevdiğim. Sevdim derler ama seven bulunmaz,Yalan söyler, kandırırlar sevdiğim.Her bahçeye girip de gül budanmaz,Diken batar, yandırırlar sevdiğim. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı:…
Biz çocukkenBizim oralardaMüstakil evlerimiz vardı.İç içe geçmiş bahçeleri,Ağaçlarda akasya çiçekleri,Çiçek gibi de sakinleri vardı.Tertemizdi insanlar;Sular gibi berrak,Güneş gibi sıcaktı. Akşam yatıncaya kadarEvlerimizin kapıları,İnsanların yüreği gibiSonuna kadar açıktı.Çünkü kötü insan yoktu,Korkacak bir şey yoktu. Yoktu fazla kötü insanlar;Hepsini toplasanParmakla sayılacak kadar. Yoktu şimdiki gibiHak yiyenler, sülükler.Gaspçılar, kapkaççılar.Yoktu bizim oralardaÖmür çalan müteahhitler.Bankamatik önündeGaribin emekli aylığınaGöz diken şerefsizler……
Kimini efendiliğe,kimini de ona köle…Sen yaptın bunu böyle;adaletin batsın dünya. Kiminin ekmeği çöpten,kiminin taşıyor küpten.Bu nasıl bir kahpe düzen?Adaletin batsın dünya. Kimi oturur yalıda,kimi yaşıyor çadırda.Kimi de yatar sokakta;adaletin batsın dünya… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.066 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email…