SENİN AŞKINA
Resmini yaptım hücremin duvarlarına,
İsmini yazdım demirden kapılarına.
Vız gelir tırıs gider idam bile bana,
Zaten yıllardır mahkûmum senin aşkına.
✍️ Celal Özdemir
Resmini yaptım hücremin duvarlarına,
İsmini yazdım demirden kapılarına.
Vız gelir tırıs gider idam bile bana,
Zaten yıllardır mahkûmum senin aşkına.
✍️ Celal Özdemir
Bir doktor baktı yarama,Dedi ki bu başka yara.Lokman bile bulamamış,Boş yere çare arama. Dedi ilacı bulunmaz,Aşka düşen iflah olmaz.Senin yaran başka yara,Fitil tutmaz, sargı tutmaz. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 920Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Sararmış bir resim buldum çekmecenin dibinde,Gülüşün kalmış içinde, ben kalmamışım sende.Zaman buruşturmuş bizi, köşeleri yırtık,Bakınca anladım… en çok hatıralar kırık. Bir arka yüzü var yazısız, suskun ve yarım,Ne sen beni sorarsın, ne ben sana varım.Gençliğim bakıyor gözlerimden bana,Bir “keşke” asılı kalmış o eski zamanlarda. Resmi yerine koydum, kalbim titredi bir an,Bazı aşklar saklanır…Sararsa da silinmez…
Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.391Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Sevenler hiç gülmezmiş,Acı çeker ölmezmiş.Yüreğindeki yaraÖmür boyu geçmezmiş. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.850Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Ne kapanmaz yara imişKara sevda dedikleri.Püsküllü bir bela imişKara sevda dedikleri. Ne yedirir ne içirirKara sevda dedikleri.Kor ateşlerde yatırırKara sevda dedikleri. Ne öldürür ne güldürürKara sevda dedikleri.Sürüm sürüm süründürürKara sevda dedikleri. Hayatını zindan ederKara sevda dedikleri.Ölümden daha da beterKara sevda dedikleri. Yaktı kül etti Celal’ıKara sevda dedikleri.Yaptı dertlerin hamalıKara sevda dedikleri. ✍️ Celal Özdemir Bu…
Yine yazıyorum…Göndermeyeceğimi bile bile.Belki de en çok bu yüzden dürüstüm;çünkü bu satırlar kimseye ulaşmayacak,sadece içimde birikenleri susturacak. İnsan bazen konuşamaz,söylese dağılacak sandığı şeyleriharflerin omzuna yükler.Ben de öyle yaptım.Seni sustuğum yerlerden yazdım,kendimi eksildiğim yerlerden. Zaman geçti diyorlar…Geçen neydi bilmiyorum.Takvimler değişti, mevsimler döndüama içimde kalan o cümlehep aynı yerde duruyor:“Keşke…” Keşke demek,insanın kendine attığı en ağır imzadır.Ben…