NEDEN SUSUYORSUN

Yaşlarla dolmuş gözlerin,
Söyle neden ağlıyorsun?
Gözlerime dalıp dalıp
Benden bir şey saklıyorsun.

Bir şey demek istiyorsun,
Yutkunuyor, diyemiyorsun.
Biliyorum sevdiğini,
Söyle neden korkuyorsun?

Sevmedim deme boşuna,
Biliyorum seviyorsun.
Gözlerin söylerken bana,
Söyle neden susuyorsun?

✍️ Celal Özdemir 🌿

Benzer Yazılar

  • GİZLİ YARAM

    Senden bana tek hatıraİçimdeki gizli yara.Çekiyorum acısınıHer gün ağlaya ağlaya. Yaram el değmez yerlerde,Kanayıp durur içerde.Seni çok sevdim diye miDüşürdün beni bu derde? Her gün kanar ara araİçimdeki gizli yara.Çağırsam da gelme gayrı,Ben alıştım acılara. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.903 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on…

  • AH ÇOCUKLUK SEVGİLİM

    Saçlarını okşamayaKıyıp da gitmezdi elim.Ürkek, mahzun bakışınaDayanamazdı yüreğim. Ne yapsam, neler etsem deDolmadı hiç senin yerin.Bir bilsen nasıl özledimCanım, çocukluk sevgilim. Sanma ki seni unuttum,Döner diye dilek tuttum.Gece hayalinle yattım,Benim çocukluk sevgilim. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.947 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on…

  • GEÇMEDİ

    Bazı acılar sessiz olmaz. İçinde bir çocuk ağlar gibi titreyerek çıkar. Ben seni unutmadım, unutamadım da zaten. Çünkü sen unutulacak gibi yaşanmadın. Sivas’ta bir akşam hıçkırık gibi çöktün içime. Geçmedi.   Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 118 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share…

  • YORULDUM

    Taşı sevsem, taş dururdu yerinde.Adım Mecnun oldu elin dilinde.“Öl.” dedin de ölmedim mi yolunda?Ben peşinden koşa koşa yoruldum… Ne çöller aştım senin sevdan ile,Her günüm ızdırap her günüm çile.Kuru selamın yeterdi gönlüme,Ben yolunda yana yana yoruldum. Şimdi sensiz gecelerim zindandır,Dertler benim, sevinç bana yabandır.Bir bakışın ömrüme koca bahardır,Ben sevdaya yana yana yoruldum. ✍️ Celal Özdemir…

  • BETON

    Önce evler betonlaştı,sonra kalpler. Ardındansokağımızdaki çeşme kurudu,gözlerimizdeki neşe gibi. Çocuk sesleri azaldı,kapı önleri sessizleşti.Bir zamanlar gülüşlerle doluo eski mahalleyavaş yavaş sustu. Pek bir şey kalmadı eskilerden;bir sen,bir ben,birkaç yoldaş,birkaç yaren… Ve şimdibaşımızın üstünde dönendüzeni bozuk bir evren. Beton yükseldikçeinsan biraz daha küçüldü. Ve anladım ki;şehir büyüdükçeinsan yalnızlaşıyor. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 658…