BENİ ÇOCUKLUĞUMA GÖTÜRÜN

Yazın bilyeli tahta arabalar,
Kışın karda çıngıraklı kızaklar…
Ayaz olsa, soğuk olsa ne yazar?
Beni çocukluğuma götürün.

Asılırdık faytonun arkasına,
Aldırmazdık adamın kamçısına,
Gülüyorduk küfürle bağırmasına…
Beni çocukluğuma götürün.

Kapının önünde oturan kızlar,
Ellerinde etaminler, kasnaklar,
İşlemesinde sanki geleceğini nakışlar…
Beni çocukluğuma götürün.

Ramazanda mis gibi çörekler,
Üzerinde renkli horoz şekerler,
İftara doğru fırınlarda bekleyenler…
Beni çocukluğuma götürün.

Arife günü yapılırdı hurmalar,
Aşure, sütlaç, yaprak sarmalar,
Bayramda şeker toplayan çocuklar…
Beni çocukluğuma götürün.

Siyah beyaz, lambalı televizyonlar,
Radyomuzda “arkası yarın”lar,
Çocuk saatinde radyoya kapananlar…
Beni çocukluğuma götürün.

Karları oyup yola tuzak kuranlar,
Evlerin ziline basıp saklananlar,
Haydi, neredesiniz haylaz çocuklar?
Beni çocukluğuma götürün.

Cüneyt’in filmlerine abone olanlar,
Film kopunca kızıp huysuzlananlar,
“Makinist, makinist!” diye bağıranlar…
Beni çocukluğuma götürün.

Kaydırakta pantolonu yırtılanlar,
Dayak korkusundan evden kaçanlar,
Mahallede teneke çalıp orkestra kuranlar…
Beni çocukluğuma götürün.

Bilmem ki şimdi nerelerdesiniz,
Nereye saklandınız, kimlerlesiniz…
Haydi gelin, yapın bana bir sürpriz—
Beni çocukluğuma götürün.

Celal Özdemir

Benzer Yazılar

  • BİR SİVAS’I BİR SENİ UNUTMADIM

    Duvarlarına kalp resmi çizdiğim,Ortasına adımızı yazdığım,Yollarında adım adım gezdiğim;Bir Sivas’ı, bir seni unutmadım. Yazdığım şiire ilham aldığım,Her karesinde kendimi bulduğum,Kalesine çıkıp seyre daldığım;Bir Sivas’ı, bir seni unutmadım. Soğuk pınarlarında su içtiğim,Güzeller içinden seni seçtiğim,On altısında sevdana düştüğüm;Bir Sivas’ı, bir seni unutmadım. Dedemin yurdu, babamın ocağı,Gönül şehrim, yiğitlerin kucağı…Ağlıyorsam böyle hep acı acı;Bir Sivas’ı, bir seni…

  • UMUTLARIN YALANCISIYIM

    Belki bugün gelirsin diye, Yine yolların bekçisiyim. Umutlarım söyledi bana, Ben onların yalancısıyım. Umutların yalancısıyım ben,Her sabah yeniden inanırım.Bilirim akşam yine kırılacak,Yine de kalbimi kandırırım. Bir gün gelir diye beklerim,Gelmez ama yine de susarım.Yalan olduğunu bile bileUmutlara sarılırım. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 463 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on…

  • SEN DE BEN GİBİ OLASIN

    Sevdim sen gibi zalimi,Ne hâle koydun hâlimi.Sevene bu yapılır mı?Ölmeden tattım ölümü. Yâr, ocağın ıssız kalsın,Kimse kapını çalmasın.Heder ettin genç ömrümü,Sen de ben gibi olasın. Niye benimle oynadın?Ümit verip oyaladın.Dünyada kurtuldum sanma,Ahirette yanacaksın. Yâr, ocağın ıssız kalsın,Kimse kapını çalmasın.Heder ettin genç ömrümü,Sen de ben gibi olasın. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.910 Bu…

  • BEKLEYECEĞİM

    Nefesim tükenip ölene kadar,Bu can bu bedenden gidene kadar,Sarsa da beni kapkara bir mezar,Seni mahşerde bile seveceğim. Dilimi parça parça koparsalar,Asıp darağacında sallasalar,“Son sözün nedir?” diyerek sorsalar,Ben senin adını söyleyeceğim. Seni duyup yüzünü görmesem de,Nerede olduğunu bilmesem de,Duyunca beni geri dönmesen de,Ben seni her gün hep bekleyeceğim. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.838…

  • AYNI TOPRAK

    Aynı toprağa basar ayaklarımız,Aynı göğe kaldırırız başımızı,Ama aramıza duvar örenler var;Tuğlası korku, harcı çıkar hesabı. Birini dinden böler,Birini dilden,Birini memleketinden,Birini renginden… Oysa çocuk ağlarkenAna dili olmaz gözyaşının. Sofrada ekmek bölüşülür,Ama kalpler bölünür önce.Çünkü bazıları bilir:Birleşen halktan korkulur. Kardeşlikten söz eder meydanlarda,Sonra gizlice sınır çizerler.Aynı mahallede yaşayanları bileSelamsız komşu ederler. Bilmezler;İnsanı ayıran her sözBir gün sahibini…